Surja El-Hixhr — Ajet 29

Kuptimi i fjalëve:

• Sevvejtu (سَوَّيْتُهُ): E bëra të plotë dhe të përsosur formën e tij, e rregullova krijimin e tij.
• Nefahtu (نَفَخْتُ): Fryma prej shpirtit tim – kjo është metaforë për dhënien e jetës, ku Allahu ia jep shpirtin njeriut.
• Ruhi (رُوحِي): Shpirti që e krijoi Allahu dhe ia shtoi nderim vetes së Tij, si shenjë nderimi për njeriun.
• Fekaû (فَقَعُوا): Bini, rrëzohuni menjëherë.
• Saxhidin (سَاجِدِينَ): Të përulur me fytyrë përtokë, si shenjë nderimi dhe respekti.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Allahu i Lartësuar e krijoi Ademin a.s., Ai i dha formë të plotë dhe të përsosur trupit të tij, duke e rregulluar atë në mënyrën më të bukur. Pastaj i fryu atij shpirtin që Ai e krijoi, dhe Ademi u bë njeri i gjallë. Kjo ishte një nder i madh për njeriun, sepse Allahu ia atribuoi shpirtin Vetes së Tij, jo sepse është pjesë e Tij, por si nderim dhe lavdërim për krijesën e Tij. Pasi u bë kjo, Allahu i urdhëroi engjëjt që t'i përulen Ademit duke i bërë sexhde nderimi dhe respekti, jo sexhde adhurimi. Ky urdhër ishte një provë për engjëjt, dhe ata iu bindën të gjithë, përveç Iblisit që refuzoi me mendjemadhësi.

Mësimet dhe dobitë nga ky ajet:

1. Nderimi i njeriut: Ky ajet tregon se njeriu është krijesa më e nderuar tek Allahu, sepse Ai i dha formë të përsosur dhe i fryu nga shpirti i Tij, gjë që tregon vlerën e madhe të njeriut në Islam.
2. Bindja ndaj urdhrit të Allahut: Engjëjt u bindën menjëherë pa hezituar, duke na mësuar se bindja ndaj Allahut duhet të jetë e menjëhershme dhe e plotë, pa diskutim.
3. Rreziku i mendjemadhësisë: Refuzimi i Iblisit ishte për shkak të mendjemadhësisë dhe arrogancës, gjë që na tërheq vërejtjen që të mos biem në këtë grackë, sepse ajo është shkaku i largimit nga mëshira e Allahut.
4. Sexhdeja e nderimit: Ky ajet na mëson se ka sexhde nderimi që është e lejuar në sheriatet e mëparshme, por në fenë tonë, sexhdeja është vetëm për Allahun, dhe kjo tregon lartësinë e monoteizmit në Islam.
5. Rëndësia e krijimit të njeriut: Krijimi i njeriut me këtë mënyrë të veçantë tregon se jeta e njeriut ka qëllim të madh, dhe se ai duhet ta njohë Krijuesin e tij dhe ta adhurojë Atë me sinqeritet.