Сураи Аль-Хиджр — Оят 87

1. Маънои калимаҳо:

— «سَبْعًا»: ҳафт оят.

— «الْمَثَانِي»: аз решаи «суннӣ» гирифта шуда, маънои такроршавандаро дорад; яъне он чизе ки дар намоз пайваста такрор мешавад.

— «الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ»: Қуръони бузургвор, ки китоби Худованд аст.

1. Тафсири оят:

Худованди Мутаъол ба Паёмбари худ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) хитоб карда мефармояд, ки Мо ба ту ҳафт ояти такроршавандаро ато кардем, ки онҳо сураи Фотиҳа мебошанд. Ин ҳафт оят дар ҳар ракъати намоз такрор мешаванд ва ҳар гуна маънои бузурги ҳидоят ва раҳматро дар бар мегиранд. Ҳамчунин Мо ба ту Қуръони бузургворро нозил кардем, ки он бузургтарин мӯъҷиза ва сарчашмаи ҳидоят барои тамоми инсоният аст. Сураи Фотиҳа ҷузъе аз Қуръони Карим аст ва он дар воқеъ хулосаи тамоми маъноҳои Қуръон ба шумор меравад.

1. Фоидаҳои оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки сураи Фотиҳа дар назди Худованд мақоми баланд дорад ва он тӯҳфаи махсуси Худованд ба Паёмбари Ӯ ва уммати ӯст.

— Такрор шудани сураи Фотиҳа дар ҳар намоз барои он аст, ки банда пайваста бо Парвардигори худ робита дошта бошад ва маъноҳои онро дар дил ҷой диҳад.

— Қуръони бузургвор сарчашмаи ҳидоят, раҳмат ва нур аст; хондани он ва андеша кардан дар маъноҳояш дилро равшан ва имонро қавӣ мегардонад.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба неъматҳои Худованд, хусусан ба Қуръон ва сураи Фотиҳа, қадр гузорем ва шукргузор бошем.

— Ҳар касе ки сураи Фотиҳаро бо ихлос ва тадаббур хонад, дарҳои раҳмати Худованд ба рӯйи ӯ кушода мешаванд ва ӯ ба роҳи рост ҳидоят меёбад.