Сураи Аль-Хиджр — Оят 86

1. Маънои калимаҳо:

— الْخَلَّاقُ: Сифати муболиғаи «Холиқ» аст, яъне касе ки ҳама чизро бисёр офарида ва пайваста меофарад.

— الْعَلِيمُ: Сифати муболиғаи «Олим» аст, яъне касе ки ба ҳама чиз доност ва ҳеҷ чиз аз дониши Ӯ пинҳон намемонад.

1. Тафсири оят:

Ба ростӣ, Парвардигори ту — эй Паёмбар — Ҳамон Холиқи ҳама чиз аст, ки тамоми махлуқотро аз нестӣ ба вуҷуд оварда ва пайваста меофарад. Ӯ ба ҳар чизе ки офаридааст, комилан доност. Ҳеҷ чиз дар замин ва осмон Ӯро оҷиз намекунад ва ҳеҷ чиз аз дониши Ӯ пинҳон намемонад. Ӯ офаринандаест, ки дониши Ӯ ҳама чизро фаро гирифтааст, ва ҳар чизе ки меофарад, аз рӯи ҳикмат ва дониш аст.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

— Ин оят моро ба шинохти сифатҳои Парвардигор даъват мекунад: Ӯ Холиқи тавоно ва Донои ҳама чиз аст.

— Ҳар гоҳ инсон дар зиндагӣ ба мушкилӣ рӯ ба рӯ шавад, бояд ба ёд оварад, ки Парвардигораш Холиқ ва Доност ва метавонад ҳар кориро анҷом диҳад.

— Ин оят боиси тасаллии дили Паёмбар (с) ва ҳамаи муъминон аст, ки Парвардигори онҳо аз ҳоли онҳо огоҳ аст ва онҳоро танҳо намегузорад.

— Донистани он ки Худо ҳама чизро медонад, инсонро ба некӯкорӣ ва парҳезгорӣ ташвиқ мекунад, зеро ҳеҷ амале аз дониши Ӯ пинҳон нест.

— Ин оят моро ба сӯи тафаккур дар бораи офариниш ва бузургии Худо ҳидоят мекунад ва имонро дар дилҳо қавӣ мегардонад.