نحل سۈرىسى — ئايەت 100

1) ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• سۇلتان (سُلْطَانُ): بۇ يەردە ھۆكۈمرانلىق، تەسىر كۆرسىتىش ۋە ئىغۋا قىلىش كۈچى مەنىسىدە.
• يَتَوَلَّوْنَهُ (يَتَوَلَّوْنَهُ): ئۇنى دوست تۇتۇش، ئۇنىڭغا ئەگىشىش ۋە ئۇنىڭغا ئىتائەت قىلىش مەنىسىدە.
• مُشْرِكُونَ (مُشْرِكُونَ): ئاللاھقا شېرىك كەلتۈرگۈچىلەر، يەنى ئاللاھتىن باشقىغا ئىبادەت قىلىپ، ئاللاھقا ئورىتا قوشقۇچىلار.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت شەيتاننىڭ ئىنسانلارغا بولغان تەسىرى ۋە ئۇنىڭ ھۆكۈمرانلىق دائىرىسى ھەققىدە سۆز قىلىدۇ. ئاللاھ تائالا بىزگە شۇنى بىلدۈرىدۇكى، شەيتاننىڭ كۈچى ۋە ئىغۋاسى ھەممە ئادەمگە ئوخشاش تەسىر كۆرسەتمەيدۇ. ئۇنىڭ تەسىرى پەقەت شۇ كىشىلەرگىلا بولىدۇكى، ئۇلار ئۆز ئىختىيارلىقى بىلەن شەيتاننى دوست تۇتۇپ، ئۇنىڭغا ئەگىشىدۇ ۋە ئۇنىڭ ئىغۋاسىغا ئىتائەت قىلىدۇ. شەيتان ئۇلارنى ئازدۇرۇپ، ئاللاھقا شېرىك كەلتۈرۈشكە، يەنى ئاللاھتىن باشقىغا ئىبادەت قىلىشقا ۋە ئاللاھقا ئورىتا قوشۇشقا ئېلىپ بارىدۇ.

ئەمما ئىمان ئېيتقان ۋە پەرۋەردىگارىغا تەۋەككۈل قىلغان مۇئمىنلەرگە كەلسەك، شەيتاننىڭ ئۇلارغا ھېچقانداق ھۆكۈمرانلىقى ۋە مەجبۇرلاش كۈچى يوق. چۈنكى ئۇلار ئاللاھقا ئىشىنىپ، ئۇنىڭغا يۆلەنگەن ۋە ئۇنىڭغا سىغىنغان. شەيتان پەقەت ئۆزىگە ئەگەشكەن ۋە ئۇنىڭغا ئىتائەت قىلغان كىشىلەرگىلا تەسىر كۆرسىتەلەيدۇ. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، شەيتاننىڭ ئازدۇرۇشىدىن قۇتۇلۇشنىڭ يولى — ئاللاھقا چىن كۆڭلىمىزدىن ئىمان ئېيتىش، ئۇنىڭغا تەۋەككۈل قىلىش ۋە ئۇنىڭغا ھېچنەرسىنى شېرىك قىلماسلىقتۇر. ئاللاھ تائالا بىزنى شەيتاننىڭ ئىغۋاسىدىن ساقلىسۇن ۋە ئىمانىمىزنى مۇستەھكەم قىلسۇن.