Сураи Ан-Нахль Оят 101 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун ояеро ҷонишини ояи дигар кунем, Худо беҳтар медонад, ки…

Ан-Нахль · 101/128

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Нахль

وَإِذَا بَدَّلْنَا آيَةً مَّكَانَ آيَةٍ ۙ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مُفْتَرٍ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ۝١٠١

🔤 Transliteration

Wa izaa baddalnaaa Aayatam makaana Aayatinw wal laahu a`lamu bimaa yunazzilu qaalooo innamaa anta muftar; bal aksaruhum laa ya`lamoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун ояеро ҷонишини ояи дигар кунем, Худо беҳтар медонад, ки чӣ чиз нозил кунад. Гуфтанд, ки ту дурӯғ мебофӣ, на, бештаринашон нодонанд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

«بَدَّلْنَا» — иваз кардем, табдил додем.
«آيَةً مَّكَانَ آيَةٍ» — як оятро ба ҷои ояти дигар.
«مُفْتَرٍ» — дурӯғгӯй, касе ки бар худ аз худ чизе месозад ва ба Худо нисбат медиҳад.

Тафсири оят:

Ҳангоме ки Мо ҳукми як ояти Қуръонро бо ояти дигар иваз мекунем — ва Худо ба он чи фурӯ мефиристад, аз ҳама донотар аст, зеро Ӯ медонад, ки чӣ чиз барои бандагонаш дар ҳар вақт ва ҳар ҳолат беҳтар ва мувофиқтар аст — кофирон мегӯянд: «Ту, эй Муҳаммад, танҳо дурӯғгӯйӣ ва ин суханонро аз худ месозӣ ва ба Худо нисбат медиҳӣ». Ин гуфтаи онҳо комилан ботил аст. Балки аксари онҳо ҷоҳиланд: на Парвардигорашонро мешиносанд ва на ҳикмати шариату аҳкоми Ӯро дарк мекунанд. Онҳо намедонанд, ки иваз кардани ҳукмҳо аз ҷониби Худо бо ҳикмати амиқ сурат мегирад ва ин кор на нишонаи дурӯғгӯйӣ, балки нишонаи раҳмат ва донишмандии Парвардигор аст.

Фоидаҳои ин оят:

Худо дар ҳар замон ва ҳар шароит барои бандагонаш он чиро мефиристад, ки ба манфиати онҳост; Ӯ аз ҳама донотар аст.
Иваз шудани баъзе аҳком (насх) ҳикмати илоҳӣ дорад ва ин далели зинда будани шариат ва мувофиқати он ба манфиати одамон аст.
Аз ин оят мефаҳмем, ки бояд ба Қуръон ва аҳкоми Худо бо дили кушод ва бовар муносибат кунем ва ба гуфтаҳои беасоси бадхоҳон гӯш надиҳем.
Ҷоҳилият ва нодонӣ сабаби асосии инкори ҳақиқат аст; дониш ва омӯзиши дини Худо инсонро аз гумроҳӣ наҷот медиҳад.
Қуръон китоби ҳикмат ва раҳмат аст; ҳар ҳукми он барои саодати инсон дар дунё ва охират хидмат мекунад.

📜 Оят 99-103 — Сураи Ан-Нахль

99إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ

Шайтонро бар касоне, ки имон овардаанд ва бар Худо таваккал мекунанд, ғолибияте нест.

100إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُم بِهِ مُشْرِكُونَ

Ғолибияти ӯ танҳо бар касонеет, ки дӯсташ медоранд ва ба Худо ширк меоваранд.

101وَإِذَا بَدَّلْنَا آيَةً مَّكَانَ آيَةٍ ۙ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مُفْتَرٍ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

102قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا وَهُدًى وَبُشْرَىٰ لِلْمُسْلِمِينَ

Бигӯ: «Онро руҳулқудус (Ҷабраил (а)) ба ҳақ аз ҷониби Парвардигорат нозил кардааст, то мӯъминонро устуворӣ ато намояд ва мусалмононро ҳидояту хушхабар бошад».

103وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّمَا يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ ۗ لِّسَانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَهَٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِينٌ

Медонем, ки мегӯянд: «Ин Қуръонро башаре ба ӯ меомузад». Забони касе, ки ба ӯ нисбат мекунанд, аҷамист, ҳол он ки ин забони арабии равшанест.

← Оят 100 📖 Ан-Нахль Оят 102 →

Ан-НахльФеҳристи Қуръон

128Оят

MeccanRevelation

101Оят

Тарҷума — Ан-Нахль 101

Сураи Ан-Нахль Оят 101 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун ояеро ҷонишини ояи дигар кунем, Худо беҳтар медонад, ки…

Сураи Оят 101/128 — Сураи Ан-Нахль النحل (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Нахль Гӯш кун, Сураи Ан-Нахль Тарҷума, Сураи Ан-Нахль mp3, Сураи Ан-Нахль pdf. Оят 99–103. Ба Тоҷикӣ: Русский.