Σούρα Αν-Ναχλ — Στίχος 114

Ο Αλλάχ παρουσιάζει ένα παράδειγμα μίας κωμόπολης (Μάκκας) που ήταν ασφαλής (ενώ οι φυλές γύρω της απήγαγαν η μία την άλλη, αλλά δεν επιτέθηκαν στη Μάκκα λόγω του σεβασμού τους προς τον Ιερό Οίκο που έχτισε ο Αβραάμ), και ήταν καθησυχασμένη (που οι κάτοικοί της δεν χρειαζόντουσαν να μεταναστεύσουν για να ψάξουν για νερό και τροφή, όπως οι άλλες φυλές), και της ερχόντουσαν τα αγαθά της με αφθονία από κάθε μέρος, ωστόσο, έδειξε αχαριστία για τις χάρες του Αλλάχ (και οι κάτοικοί της απέδιδαν εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία), έτσι ο Αλλάχ της έκανε να γευτεί τρομερή πείνα και φόβο για ό,τι έκαναν (οι κάτοικοί της).

Πράγματι, τους ήρθε (στους κατοίκους της Μάκκας) ένας Αγγελιαφόρος (ο Μωχάμμαντ) από ανάμεσά τους, αλλά τον διέψευδαν, και έτσι τους άρπαξε η τιμωρία (της πείνας και του φόβου και σκοτώθηκαν πολλοί από τους αρχηγούς τους στη μάχη του Μπαντρ) ενώ ήταν άδικοι.

Στ’ αλήθεια, σας απαγόρεψε (να καταναλώνετε) μόνο τα νεκρά (ζώα και πουλιά που δε σφαγιάστηκαν σύμφωνα με τον Ισλαμικό τρόπο), το αίμα, τη σάρκα του χοίρου και οποιοδήποτε ζώο που κατά τη σφαγή του αναφέρθηκε το όνομα άλλου εκτός από του Αλλάχ. Όποιος όμως αναγκάστηκε (να καταναλώσει κάτι απ' αυτά, π.χ. επειδή χάθηκε στην έρημο και κόντεψε να πεθάνει), χωρίς να το καταναλώσει από επιθυμία, ούτε να υπερβεί (το όριο της αναγκαιότητας), τότε ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

Μη λέτε (ω, ειδωλολάτρες), επειδή οι γλώσσες σας συνήθισαν να περιγράφουν ψευδώς: «Αυτό είναι επιτρεπτό και αυτό είναι απαγορευμένο (από τα βοοειδή για μας).», για να αποδίδετε λόγια στον Αλλάχ ψευδώς (ότι ο Αλλάχ τα επέτρεψε ή τα απαγόρεψε, ενώ εσείς είστε που τα απαγορέψατε, και επινοήσατε ονόματα γι' αυτά, όπως Μπαχίρα, Σά’ιμπα, Ωασίλα και Χαμ). Πράγματι, εκείνοι που αποδίδουν λόγια στον Αλλάχ ψευδώς δε θα πετύχουν ποτέ.