Surah An-Nahl — Talata 119

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• بِجَهَالَةٍ – dahil sa kamangmangan, ibig sabihin, ang kanilang pagkakasala ay bunga ng kawalan ng kaalaman sa masamang kahihinatnan nito, o dahil sa hindi nila lubos na nauunawaan ang bigat ng pagsuway sa Allah.
• أَصْلَحُوا – sila ay nagtuwid at nag-ayos ng kanilang mga gawain, at nanatili sa matuwid na landas pagkatapos ng pagsisisi.
• لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ – tunay na Siya ay Mapagpatawad at Mahabagin sa Kanyang mga lingkod.

Paliwanag ng Talata:

Pagkatapos banggitin ng Allah ang mga parusa sa mga gumagawa ng kasalanan, nilinaw Niya rito ang Kanyang dakilang awa at pagpapatawad. Kaya't sinabi Niya: Tunay na ang iyong Panginoon, O Muhammad, sa mga taong gumawa ng masasamang gawain at nagkasala – maging ito man ay sinadya o hindi – habang sila ay nasa kalagayan ng kamangmangan sa masamang bunga nito at sa galit ng Allah na dulot nito, sapagkat ang sinumang sumusuway sa Allah, mali man siya o sadyang lumabag, ay itinuturing na mangmang sa ganitong diwa kahit pa alam niya ang pagbabawal dito. Pagkatapos, sila ay nagsisi sa kanilang mga kasalanan, tumalikod sa mga ito, at nagbalik-loob sa Allah nang may katapatan. At hindi lamang sila nagsisi, kundi sila rin ay nag-ayos at nagtuwid ng kanilang mga sarili at mga gawain, iniiwan ang mga bagay na nagdudulot ng kapinsalaan at kasamaan, at nanatili silang matatag sa pagsisisi at pagsamba sa Allah.

Kaya't tunay na ang iyong Panginoon – pagkatapos ng kanilang pagsisisi at pagtutuwid – ay Mapagpatawad sa kanilang mga kasalanan, sapagkat Niya itinatakip ang kanilang mga pagkakamali at hindi sila pinarurusahan dahil dito, at Siya ay Mahabagin sa kanila, sapagkat Kanyang tinatanggap ang kanilang pagsisisi, pinagkakalooban sila ng Kanyang biyaya, at ginagantimpalaan sila sa kanilang pagbabalik-loob sa Kanya. Ang talatang ito ay nagpapakita na ang pinto ng pagsisisi ay bukas para sa lahat ng nagkasala, gaano man kalaki ang kanilang mga kasalanan, basta't sila ay taos-pusong magsisisi at magtutuwid ng kanilang mga gawain.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang talatang ito ay nagbibigay ng malaking pag-asa sa mga nagkasala, sapagkat ipinapakita nito na ang awa ng Allah ay higit na malawak kaysa sa Kanyang galit, at ang Kanyang pagpapatawad ay sumasaklaw sa lahat ng mga nagbabalik-loob sa Kanya nang may katapatan.
2. Ang kamangmangan ay isang dahilan upang mabawasan ang bigat ng kasalanan, ngunit hindi ito nangangahulugan na ang sinadyang pagsuway ay hindi mapapatawad – ang mahalaga ay ang taos-pusong pagsisisi at pagbabago.
3. Ang tunay na pagsisisi ay hindi lamang salita sa dila, kundi ito ay sinasamahan ng pagtutuwid ng mga gawain at pagbabago ng pamumuhay tungo sa katuwiran.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na huwag mawalan ng pag-asa sa awa ng Allah, gaano man karami ang ating mga pagkakamali, sapagkat ang Allah ay laging handang tumanggap sa Kanyang mga lingkod na bumabalik sa Kanya.
5. Ang pagbanggit ng Allah sa Kanyang sarili bilang "Mapagpatawad at Mahabagin" pagkatapos ng pagsisisi ay nagpapakita ng Kanyang dakilang kabutihan, na Siya ay hindi lamang nagpapatawad kundi nagbibigay din ng gantimpala sa mga nagsisisi.