Sure Nahl — Ayet 119

Kelime Anlamları:

• Bî cehâletin: Cehaletle, bilgisizlikle, sonucunu düşünmeden.
• Tâbû: Tövbe ettiler, günahlarından vazgeçip Allah'a yöneldiler.
• Aslehû: Islah ettiler, nefislerini ve amellerini düzelttiler.
• Min ba'dihâ: Ondan sonra, yani tövbe ve ıslahın ardından.
• Le-gafûrun rahîm: Elbette çok bağışlayan, çok merhamet edendir.

Tefsir:

Bu mübarek ayet, Yüce Allah'ın kullarına olan sonsuz rahmetinin ve merhametinin en güzel müjdesini taşır. Ey Resul! Şunu iyi bil ki, Rabbin, cahillikleri yüzünden kötülük işleyen, günahın sonucunu ve Allah'ın gazabını gerektireceğini bilmeyen kimselere karşı da merhametlidir. Burada "cehalet" ifadesi çok geniş bir anlam taşır: Günahı bilerek işleyen kişi dahi, o anki gafleti ve sonucunu düşünmemesi sebebiyle bu kapsama girer. Çünkü akıl sahibi bir mümin, Allah'ın emrine karşı gelmenin ne büyük bir kayıp olduğunu idrak ederse, o günaha asla yanaşmaz.

Ancak asıl müjde, günahın ardından gelir: Kişi, işlediği hatayı fark edip pişmanlık duyar, o günahtan vazgeçer ve Allah'a yönelirse; ardından da sadece diliyle tövbe etmekle kalmayıp amellerini düzelterek, davranışlarını ıslah ederek tövbesinin gereğini yerine getirirse, işte o zaman Rabbinin bağışlaması ve merhameti devreye girer. Allah, tövbe edip halini düzelten kulunun günahlarını tamamen affeder ve ona merhametiyle muamele eder.

Bu ayet, ümitsizliğe kapılan tüm günahkârlara bir can suyu gibidir. İnsan ne kadar günaha batmış olursa olsun, tövbe kapısı son nefese kadar açıktır. Önemli olan, günahı bırakıp Allah'a dönmek ve hayatı düzeltmektir. Allah'ın rahmeti, gazabını geçmiştir; O, tövbe eden kullarını sever ve onları bağışlar. Bu müjde, Müslümanlara her zaman umut aşılamalı ve onları asla Allah'ın rahmetinden ümit kesmemeye teşvik etmelidir. Rabbimiz, tövbe edenleri sever ve onları asla yüzüstü bırakmaz.