Sura An-Nahl — Werset 119

Znaczenie słów:

• بِجَهَالَةٍ – w stanie niewiedzy, nieświadomości; oznacza to, że człowiek popełnia zły czyn nie zdając sobie sprawy z jego konsekwencji, nawet jeśli wie, że jest on zakazany.
• تَابُوا – nawrócili się, okazali skruchę, porzucili grzech.
• وَأَصْلَحُوا – naprawili swoje postępowanie, uregulowali swoje sprawy, powrócili do prawości.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Następnie Bóg – Wszechmogący – zwraca się do Proroka (niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo) i zapewnia, że ci, którzy popełnili złe czyny w stanie niewiedzy – to znaczy nie zdawali sobie sprawy z powagi swoich czynów i ich konsekwencji, nawet jeśli świadomie łamali zakazy – a następnie okazali szczerą skruchę i naprawili swoje postępowanie, powracając do posłuszeństwa Bogu, otrzymają przebaczenie.

Bóg podkreśla, że każdy, kto popełnia grzech – czy to przez pomyłkę, czy celowo – jest w pewnym sensie ignorantem, ponieważ nie pojął w pełni skutków swojego czynu i tego, że ściąga on gniew Stwórcy. Jednakże drzwi nawrócenia są zawsze otwarte. Warunkiem przyjęcia skruchy jest: zaprzestanie grzechu, żal za jego popełnienie, szczere postanowienie, by do niego nie wracać, oraz naprawienie tego, co można naprawić – zarówno w relacji z Bogiem, jak i z ludźmi.

Po takiej szczerej skrusze i poprawie, Bóg – ze Swojej łaski – okazuje im przebaczenie i miłosierdzie. Jego przebaczenie obejmuje wszystkie ich wcześniejsze przewinienia, a Jego miłosierdzie nagradza ich za powrót do Niego i obdarza ich dobrocią.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Bramy nawrócenia są zawsze otwarte – niezależnie od tego, jak wielki jest grzech, szczera skrucha i powrót do Boga prowadzą do przebaczenia. To daje nadzieję każdemu, kto upadł, i zachęca do tego, by nigdy nie rozpaczać nad miłosierdziem Stwórcy.
2. Niewiedza nie jest wymówką do trwania w grzechu – ale Bóg w Swojej łaskawości traktuje każdego grzesznika z wyrozumiałością, jeśli ten okaże skruchę. To uczy nas pokory i tego, że nie powinniśmy osądzać innych, lecz raczej zachęcać ich do poprawy.
3. Prawdziwa skrucha wymaga działania – nie wystarczy samo słowne przeproszenie; trzeba naprawić swoje postępowanie i dążyć do dobra. To pokazuje, że islam jest religią praktyczną, która łączy wiarę z czynem.
4. Miłosierdzie Boga przewyższa Jego gniew – Bóg nazywa Siebie Przebaczającym i Miłosiernym, co napełnia serca wierzących spokojem i ufnością, że nawet po najcięższych błędach można zacząć nowe, czyste życie.
5. Zachęta do poprawy relacji społecznych – naprawienie swoich spraw po nawróceniu obejmuje także zadośćuczynienie krzywd wyrządzonych innym, co buduje sprawiedliwe i pełne wzajemnego szacunku społeczeństwo.