Sura An-Nahl — Werset 120

Znaczenie słów:

• Ummatan (أُمَّةً): oznaczające przywódcę, nauczyciela i wzór do naśladowania w dobru; ktoś, kto gromadzi w sobie wszelkie cnoty.
• Qānitan (قَانِتًا): posłuszny, pokorny, nieustannie oddany w uwielbieniu i posłuszeństwie Bogu.
• Ḥanīfan (حَنِيفًا): skłaniający się ku prawdzie, oddalony od wszelkiej fałszywej religii, wyznający czysty monoteizm.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący wychwala Swego proroka i przyjaciela, Abrahama (pokój z nim), mówiąc, że był on sam dla siebie wspólnotą (ummą), ponieważ zgromadził w sobie wszystkie cechy dobra i cnoty. Był przywódcą prowadzącym ludzi ku prawdzie, nauczycielem dobra i wzorem doskonałości. Był też qānitan – czyli nieustannie posłusznym i pokornym wobec Boga, oddanym Mu w każdej chwili, wytrwałym w uwielbieniu i posłuszeństwie. Był ḥanīfan – to znaczy całkowicie oddalonym od wszelkich religii fałszywych i błędnych przekonań, skłaniającym się wyłącznie ku religii prawdy, czyli czystemu monoteizmowi (islamowi). Ponadto Bóg podkreśla, że Abraham nigdy nie był wśród bałwochwalców – ani przed otrzymaniem posłannictwa, ani po nim. Ten werset jest odpowiedzią na twierdzenia politeistów z Kurajszytów, którzy utrzymywali, że podążają za religią Abrahama, podczas gdy w rzeczywistości byli od niej dalecy. Bóg oczyścił Swego proroka z wszelkich podejrzeń o politeizm i potwierdził jego czysty monoteizm.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten ukazuje wysoki status proroka Abrahama (pokój z nim) oraz jego wyjątkowe cechy, co zachęca nas do naśladowania go w szczerości, posłuszeństwie i oddaniu Bogu.
2. Uczy nas, że prawdziwa wielkość człowieka nie zależy od liczby jego zwolenników, lecz od jego wiary, pobożności i wpływu na innych – Abraham był sam dla siebie wspólnotą.
3. Podkreśla znaczenie czystego monoteizmu (tawhid) i całkowitego oddalenia od wszelkich form bałwochwalstwa i politeizmu, co jest istotą islamu.
4. Werset ten daje nam pocieszenie, że Bóg zna prawdę o Swoich sługach i że On sam broni Swoich prawych proroków przed fałszywymi oskarżeniami, tak jak obronił Abrahama przed twierdzeniami politeistów.
5. Zachęca nas do bycia wzorem do naśladowania dla innych – aby każdy z nas starał się być „ummą” w swoim otoczeniu, prowadząc innych ku dobru i prawości.