Сураи Ан-Нахль — Оят 28

1. Маънои калимаҳое, ки дар оят равшанӣ талаб мекунанд:

— «تَتَوَفَّاهُمُ»: ҷонҳояшонро мегиранд, яъне фариштагони марг рӯҳи онҳоро қабз мекунанд.

— «ظَالِمِي أَنفُسِهِمْ»: ба худашон зулм кардаанд, яъне бо куфру гуноҳ ба нафси худ зарар расонидаанд.

— «فَأَلْقَوُا السَّلَمَ»: таслим шуданд, итоат карданд, яъне ҳангоми дидани марг сар фурӯд оварданд ва итоат намуданд.

— «السَّلَمَ»: таслим, итоат, сарфурӯдӣ.

— «سُوءٍ»: бадӣ, гуноҳ, шарк ва куфр.

1. Тафсири оят:

Ин оят дар бораи он касоне сухан мегӯяд, ки фариштагони марг ҷонҳояшонро дар ҳоле мегиранд, ки онҳо бо куфру шарк ба худашон зулм кардаанд. Вақте ки маргро мебинанд ва ба ҳақиқати ҳол пай мебаранд, таслим мешаванд ва итоат мекунанд, аммо ин таслим ва итоати онҳо дигар фоидае надорад, зеро вақти амал гузаштааст. Онҳо мегӯянд: «Мо ҳеҷ гуноҳе накардаем», яъне куфру шарки худро инкор мекунанд ва гумон мекунанд, ки инкор ба онҳо фоида мерасонад. Аммо ба онҳо ҷавоб дода мешавад: «Не, чунин нест! Шумо дурӯғ мегӯед, шумо куфру гуноҳ мекардед. Ҳамоно Аллоҳ ба он чизе ки шумо мекардед, огоҳ аст». Аллоҳ аз ҳамаи аъмоли онҳо дар дунё огоҳ аст ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон намемонад. Ӯ онҳоро ба сабаби аъмоли бадашон ҷазо медиҳад. Ин оят нишон медиҳад, ки инкор ва дурӯғгӯӣ ҳангоми марг ва дар охират ҳеҷ суде надорад ва ҳар кас бояд дар ҳаёти дунё ба амали нек ва имон машғул шавад.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

— Ин оят моро огоҳ мекунад, ки марг ҳатмист ва ҳар кас рӯзе бо амали худ рӯ ба рӯ мешавад. Пас биёед дар ҳаёти дунё ба амалҳои нек ва имон кӯшиш кунем.

— Аллоҳ таоло аз ҳамаи аъмоли мо огоҳ аст, ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон намемонад. Ин моро ба тақво ва ростқавлӣ даъват мекунад.

— Тавба ва ба сӯи Аллоҳ баргаштан дар вақти ҳаёт имконпазир аст, аммо пас аз марг дигар фоидае надорад. Пас биёед пеш аз он ки дер шавад, ба сӯи Аллоҳ тавба кунем.

— Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини ҳақиқат ва адолат аст ва Қуръон китоби ҳидоят аст, ки моро аз торикӣ ба рӯшноӣ мебарад. Биёед ба ин китоби муқаддас пайравӣ кунем ва аз он ҳидоят гирем.