نحل سۈرىسى — ئايەت 28

ئايەتتىكى مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• تَتَوَفَّاهُمُ: ئۇلارنىڭ جانلىرىنى ئالىدۇ.
• ظَالِمِي أَنفُسِهِمْ: ئۆزلىرىگە زۇلۇم قىلغۇچىلار، يەنى كۇفرىلىق بىلەن ئۆزلىرىنى ھالاكەتكە تاشلىغۇچىلار.
• فَأَلْقَوُا السَّلَمَ: ئۇلار بويۇن ئەگدۈردى، تەسلىم بولدى.
• بَلَى: ھەئە، ئۇنداق ئەمەس (ئۇلارنىڭ دېگىنى يالغان).

ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا كاپىرلارنىڭ ئۆلۈم ۋاقتىدىكى ھالىتىنى ۋە ئاخىرەتتە ئۇلارغا بولىدىغان مۇئامىلىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار شۇنداق كىشىلەركى، پەرىشتىلەر ئۇلارنىڭ جانلىرىنى ئالغان چاغدا، ئۇلار ئۆزلىرىگە زۇلۇم قىلغان، يەنى كۇفرىلىق ۋە گۇناھ-مەئسىيەت بىلەن ئۆزلىرىنى ھالاكەتكە تاشلىغان ھالدا ئۆلۈمگە دۇچ كېلىدۇ. ئۆلۈمنىڭ دەھشىتىنى كۆرگەندە، ئۇلار ئاجىزلىقىنى ھېس قىلىپ، بويۇن ئەگدۈرۈپ تەسلىم بولىدۇ ۋە: «بىز ھېچقانداق يامان ئىش قىلمىغان ئىدۇق» دەپ ئىنكار قىلىدۇ. ئۇلار بۇ سۆز بىلەن ئۆزلىرىنى قۇتقۇزۇۋېلىشنى ئۈمىد قىلىدۇ، ئەمما بۇ ئۇلارغا ئەسقاتمايدۇ.

ئاللاھ تائالا ئۇلارغا: «يالغان ئېيتىۋاتىسىلەر! سىلەر دۇنيادا كۇفرىلىق ۋە گۇناھ-مەئسىيەت قىلىپ يۈرگەن ئىدىڭلار. ئاللاھ سىلەرنىڭ قىلغان ئەمەلىڭلارنى ئوبدان بىلىدۇ، ھېچ نەرسە ئۇنىڭدىن مەخپىي قالمايدۇ» دەيدۇ. بۇ ئايەتتىن شۇنى ئۆگىنىمىزكى، ئۆلۈم ۋاقتىدا تەۋبە قىلىش پايدا قىلمايدۇ، ھەمدە ھەر بىر ئادەم ئۆز ئەمەلىنىڭ جاۋابىنى ئالىدۇ. ئاللاھ تائالا ھەممە ئىشنى بىلگۈچىدۇر، ھېچقانداق ئەمەل ئۇنىڭدىن يوشۇرۇن قالمايدۇ.

ئى مۇئمىن قېرىنداشلار! بۇ ئايەت بىزگە ئۆلۈمدىن بۇرۇن تەۋبە قىلىشنىڭ، ياخشى ئەمەللەرنى قىلىشنىڭ ۋە ئاللاھقا سىدىقىيەت بىلەن قۇلچىلىق قىلىشنىڭ زۆرۈرلۈكىنى ئەسكەرتىدۇ. ئاللاھ تائالا بىزنى كاپىرلارنىڭ ئاقىۋىتىدىن ساقلىسۇن ۋە ئىمان بىلەن ئۆلۈشلۈك نېسىپ قىلسۇن. ئامىن.