Suurah An-Nahl — Aayad 91

Macnaha Erayada:

• عهد الله: Waa ballanka iyo axdiga uu qofku ku xidhmo Eebe ama dadka, haddii ay tahay arrin khayr ah oo ku waafaqsan Kitaabka iyo Sunnadda.
• توكيدها: Waa xoojinta dhaarta iyo adkaynteeda iyadoo lagu xidhayo magaca Eebe.
• كفيلًا: Waa markhaati iyo ilaaliye, ama damiin u taagan.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan karimka ah waxay faraysaa mu’miniinta inay oofiyaan ballanka Eebe markay ballantamaan, ha ahaato ballan Eebe iyo dadka dhexdiisa ah, ilaa inta uu waafaqsan yahay Shareecada Islaamka. Sidoo kale waxay ka digaysaa in la jebiyo dhaarta ka dib markii la adkeeyay oo lagu xidhay magaca Eebe, gaar ahaan marka qofku Eebe ka dhigtay markhaati iyo damiin ku saabsan waxa uu ku dhaartay. Aayaddu waxay ku dhammaanaysaa digniin cad oo ah in Eebe ogyahay wax kasta oo dadku falaan, oo waxba kama qarsoona, wuuna ka abaalgudi doonaa ammaankiisa iyo ciqaabtiisa.

Marka la eego macnaha guud, Aayaddan waxay ku boorinaysaa daacadnimada iyo oofinta ballanka, waxayna ka digaysaa khilaafka iyo jebinta dhaarta, maadaama Eebe uu yahay markhaatiga ugu sarreeya ee wax walba arkaya.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Muhiimadda ballanka iyo oofintiisa: Aayaddu waxay ina baraysaa in ballanka yahay mid ka mid ah asaasiga akhlaaqda Islaamka, isla markaana uu yahay calaamad ka mid ah calaamadaha mu'inka, waayo ballanka oofinta waxay keentaa kalsooni dadka dhexdooda.
2. Ka digtoonaanta jebinta dhaarta: Aayaddu waxay ina digaysaa in aanay jebin dhaarta ka dib markii la xoojiyay, taasoo muujinaysa in dhaartu tahay arrin aad u culus oo Eebe agtiisa lagu xisaabin doono.
3. Eebe waa markhaatiga ugu weyn: Qofka mu'inka ahi waa inuu xusuustaa in Eebe uu joogo oo arkayo wax kasta oo uu falo, taasoo ka dhigaysa inuu ka digtoonaado falalka xun xitaa marka uu keligiis yahay.
4. Xoojinta xidhiidhka Eebe iyo dadka: Aayaddu waxay ina baraysaa in ballanka Eebe iyo ballanka dadka ay isku xidhan yihiin, isla markaana oofintoodu tahay cibaado lagu xidhiidho Eebe.
5. Digniinta ciqaabta Eebe: Aayaddu waxay ku dhammaanaysaa digniin ah in Eebe ogyahay wax kasta oo la falo, taasoo muujinaysa in qof kastaa uu la kulmi doono abaalgudka ama ciqaabta camalkiisa, taasoo ku kallifaysa qofka inuu u degdego wanaagga oo ka fogaado xumaanta.