Аль-Исра сүрәсе — Аять 22

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لا تَجْعَل — кылма, итмә.
• إِلَهًا آخَرَ — башка бер илаһ, Аллаһтан башка гыйбадәт кылына торган зат.
• فَتَقْعُدَ — булма, калырсың, әверелерсең.
• مَذْمُومًا — шелтәләнгән, гаепләнгән, яманланган хәлдә.
• مَخْذُولًا — ярдәмнән мәхрүм ителгән, ташланган, хур булган хәлдә.

Аять тәфсире:

Ий кеше! Аллаһ белән бергә башка бер илаһ кылма, Аңа тиңдәш кушма. Аңардан башкага гыйбадәт кылма, дога кылма, аңа табынма. Әгәр син моны эшләсәң, Аллаһ каршында шелтәләнгән, яманланган булырсың. Сине беркем дә мактамас, киресенчә, бар кеше сине гаепләр. Аллаһның изге бәндәләре дә синнән бизәр. Моннан тыш, син ярдәмнән мәхрүм ителгән, хур булган хәлдә калырсың: сиңа булыша торган, яклаучы, ярдәм итүче беркем дә булмас. Аллаһ сине ярдәмсез калдырыр, һәм син бөтен эшләреңдә җиңелгән, хурлыклы булырсың. Бу — ширкнең (Аллаһка тиңдәш кушуның) ачы нәтиҗәсе: дөньяда да, ахирәттә дә мәсхәрә һәм хурлык.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһу тәгалә үз бәндәләренә карата чиксез мәрхәмәтле: ул аларны ширк кебек зур гөнаһтан сакларга өнди, чөнки ширк — бәндәне хурлыкка һәм мәхрүмлеккә илтүче юл.
• Тәүхид (Аллаһның берлегенә ышану) — бәндәнең дөньяда да, ахирәттә дә изгелекле, мактаулы булуының нигезе.
• Аллаһтан башкага гыйбадәт кылучы беркайчан да иминлеккә ирешә алмый: ул һәрвакыт эчке борчуда, ярдәмсезлектә яши.
• Бу аять кешене чын иманга, Аллаһка гына таянырга һәм Аңардан гына ярдәм сорарга өнди. Кем Аллаһка тугры булса, Аллаһ аны ярдәмсез калдырмый, киресенчә, аны хөрмәтле һәм көчле итә.
• Ширктән саклану — бәндәнең Аллаһ алдындагы бөеклек һәм аның рәхмәтенә ирешү юлы.