Surah Al-Isra — Aya 22

Ma’anonin Kalmomin:

• Lā taj‘al: Kada ka sanya ko ka kafa.
• Ma‘a Allāhi: Tare da Allah.
• Ilāhan ākhar: Wani abin bautawa dabam (kamar gunki, wani mutum, ko wani abu da ake bautawa).
• Fataq‘uda: Sai ka zauna ko ka zama.
• Madhmūman: Wanda ake zargi da aibarshi, wanda ba shi da wani abin yabo.
• Makhdhūlan: Wanda aka watsar da shi, wanda ba shi da wani mataimaki ko mai taimakonsa.

Fassarar Ayar:

Ya kai mutum! Kada ka sanya wani abin bautawa dabam tare da Allah, wato kada ka bauta wa wani abu banda Allah, ko ka yi shirka da Shi. Idan ka aikata haka, za ka zama wanda ake zargi da aibarshi a gaban Allah da kuma a gaban mutanen sahalihai (masu kyautatawa), kuma ba za ka sami wani mai yabon ka ba. Haka kuma za ka zama wanda aka watsar da shi, wanda ya zama ƙasƙantacce, ba shi da wani mai taimako ko mai tsaro daga azabar Allah. Wannan shi ne sakamakon shirka: zullumi da wulakanci a duniya da lahira.

Fa’idodin Darasin:

1. Wannan ayar tana nuna mana mahimmancin tauhidi (bauta wa Allah kaɗai) da kuma hatsarin shirka, wadda ita ce mafi girman zunubi a gaban Allah.
2. Shirka ba wai kawai bauta wa gunki ba ne, har ma da yin riya a cikin ayyuka, ko neman taimako daga wani banda Allah a cikin al’amuran da ba su iya ba.
3. Allah yana son ya ‘yantar da mutum daga bauta wa halitta, domin shirka tana sa mutum ya zama ƙasƙantacce da wulakanci, yayin da tauhidi ke ɗaukaka mutum da ba shi daraja.
4. Ayar tana ƙarfafa mu mu dogara ga Allah kaɗai, domin wanda ya dogara ga Allah, Allah zai ishe shi, kuma ba zai bar shi ba.
5. Alheri da nasara a duniya da lahira suna cikin bin umurnin Allah da nisantar abin da Ya hana, musamman shirka.