Аль-Исра сүрәсе — Аять 24

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Җәнәх» — канат, сыңар.

— «әз-Зүлл» — түбәнчелек, кешелеклелек, баш ию.

— «Рабби» — Ходаем, тәрбиячем.

— «Тәрбия итү» — үстерү, карап үстерү, тәрбия бирү.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә әти-әнигә карата мөгамәләдә түбәнчелек, йомшаклык һәм мәрхәмәт күрсәтергә боера. «Җанатыңны түбән тот» — бу алар алдында тәкәбберлек, катылык, ачу белән түгел, ә мәрхәмәтлелек, йомшаклык, наз белән эш итүне аңлата. Аларга карата эчкерсез рәхимлелектән чыгып, үзеңне түбән тоту — бу аларның хакларын тану һәм аларга хөрмәт күрсәтүнең югары дәрәҗәсе.

Аннары Аллаһы Тәгалә әти-әнигә дога кылырга өйрәтә: «И Раббым! Алар мине кечкенә чакта тәрбияләгән кебек, Син дә аларга рәхимле бул». Бу дога — аларның гомерләрендә дә, вафатларыннан соң да алар өчен мәрхәмәт сорауны үз эченә ала. Әти-әнинең баласына күрсәткән мәрхәмәте, сабырлыгы, кайгыртуы — Аллаһының рәхимлелегенә ирешү өчен иң зур сәбәп булып тора.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

— Әти-әнигә карата мөгамәләдә һәрвакыт йомшаклык, мәрхәмәтлелек һәм түбәнчелек күрсәтү — мөселманның югары әхлагы.

— Әти-әнигә дога кылу — аларның хакларын үтәүнең мөһим өлеше, хәтта алар вафат булганнан соң да.

— Әти-әнинең баласына күрсәткән мәрхәмәте — Аллаһы каршында зур әҗәпкә лаек, шуңа күрә алар өчен дога кылу — баланың бурычы.

— Бу аять мөселманнарны әти-әниләренә карата мәрхәмәтле, игътибарлы булырга һәм алар өчен гел дога кылырга өнди.