Surah Al-Isra — Talata 61

At walang anuman ang makakapigil sa Amin sa pagpapadala ng Ayat (mga katibayan, kapahayagan, aral, tanda, atbp.), datapuwa’t ang mga tao ng panahong sinauna ay nagtatwa rito. At Aming ipinadala ang babaeng kamelyo kay Thamud bilang isang maliwanag na Tanda, datapuwa’t siya (ang babaeng kamelyo) ay ipinalungi nila (ginawan siya ng kabuhungan). At hindi Kami nagpadala ng mga Tanda maliban na ito ay makakapagbigay ng babala, at upang sila ay mangamba (sa pagkawasak)

At (gunitain) nang Aming wikain sa iyo: “Katotohanan, ang iyong Panginoon ang nakakasakop sa sangkatauhan (alalaong baga, sila ay nasa Kanyang pamamahala).” At Aming ipinagkaloob ang pangitain (pananaw, ang Al- Isra) na Aming ipinamalas sa iyo (o Muhammad, bilang isang aktuwal na saksi na nakamalas at hindi bilang isang panaginip), datapuwa’t isang pagsubok sa sangkatauhan, at katulad din naman, ang isinumpang puno (ang Zaqqum, na nabanggit) sa Qur’an; Kami ay nagbabala at Aming ginawa na sila ay mangamba, datapuwa’t ito ay lalo lamang nagpasidhi sa kanila sa wala maliban sa malaking kawalan ng pananalig, pang-aapi, at pagsuway kay Allah

(Si Iblis) ay nagsabi: “Siya ba ay nakikita (Ninyo), na Inyong pinapurihan ng higit sa akin? Kung ako ay (Inyong) bibigyan ng palugit (hayaang ako ay mabuhay) hanggang sa Araw ng Muling Pagkabuhay, katotohanang aking sasakmalin at ililigaw ang kanyang mga anak (mga lahi, sa pamamagitan ng paggugumon sa kanila sa kamalian), silang lahat, maliban lamang sa ilan!”

(Si Allah) ay nagwika: “Humayo ka, at kung sinuman sa kanila ang sumunod sa iyo, katotohanang Impiyerno ang kabayaran nilang (lahat) – isang sapat na kabayaran