Suurah Al-Israa — Aayad 61

Macnada Erayada:

• اسْجُدُوا: Sujuudka halkan waa sujuud sharaf iyo maamuus, ma aha sujuud cibaado.
• إِلَّا إِبْلِيسَ: Marka laga reebo Ibliis, kaasoo ka mid ahaa jinniga, wuxuuna diiday sujuudkii.
• طِينًا: Carro iyo dhoobo ah, taasoo ah asalka abuurista Aadam.

Tafsiirka:

Xusuuso markaan kuu sheegnay malaa'igaha: "U sujuuda Aadam", si ay u muujiyaan sharaf iyo maamuus, waxayna sujuudeen dhammaantood, marka laga reebo Ibliis oo isla weyneeyay oo diiday inuu sujuudo. Wuxuuna yidhi isagoo inkiri ku sameynaya oo isla weyneynaya: "Ma waxaan u sujuudi doonaa mid aad ka abuurtay dhoobo?!" Isagoo u arkayay inuu ka khayr badanyahay Aadam, sababtoo ah isaga waxaa laga abuuray dab, Aadamna waxaa laga abuuray dhoobo. Tani waxay muujinaysaa xumaanta isla weynida iyo kibirka, iyo sida ay u horseedi karto khasaaraha weyn.

Faa'iidooyinka:

• Sujuudka malaa'igaha Aadam wuxuu muujinayaa sharafta bani'aadamka, waxaana inoo waajib ah inaan ilaalinno sharaftan anagoo addeecaya Eebe.
• Kibirku waa caqabad weyn oo ka hor istaagta rumaynta xaqa, sida Ibliis oo kibirkiisu u horseeday inuu diido amarka Eebe.
• Waxaa inoo xaqiijiyay in cibaadada ay ugu habboon tahay Eebe kaliya, isagoo ah abuuraha kasta, waxaana ka fog inaan u sujuudno wax kale.
• Bani'aadamku waa inuu xusuustaa asalkiisa (dhoobo) si uu u xakameeyo kibirka, uguna hooseeyo Eebe, isagoo og in sharafu ku jirto addeecidda, ma aha isla weynida.