Surja El-Kehf — Ajet 14

Kuptimet e fjalëve:

• "Ve rebtatnā" – Ne i forcuam dhe i bëmë të qëndrueshme.
• "Alā qulūbihim" – zemrat e tyre me besim dhe durim.
• "Shataṭan" – thënie të padrejtë, të tepruar në të keqe, larg së vërtetës.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se Ai ua forcoi zemrat djemve të shpellës (Ashabul-Kehf) me besim të fortë dhe i bëri të qëndrueshëm në fenë e tyre, duke u dhënë durim për të lënë atdheun dhe familjet e tyre për hir të Tij. Kjo ndodhi në momentin kur ata u ngritën para mbretit jobesimtar, i cili i ftoi të adhuronin idhujt, dhe ata me guxim e sinqeritet i thanë atij: "Zoti ynë, të Cilin ne e adhurojmë, është Zoti i qiejve dhe i Tokës – Ai që i krijoi të gjitha dhe i sundon ato. Ne kurrë nuk do të adhurojmë asnjë zot tjetër përveç Tij, qoftë idhull apo çdo gjë tjetër. Nëse do të thoshim se ka zot tjetër përveç Tij, atëherë do të kishim thënë një fjalë shumë të padrejtë dhe të largët nga e vërteta, sepse adhurimi i dikujt tjetër përveç Allahut është padrejtësi e madhe dhe trillim i rremë."

Përfitimet nga ajeti:

1. Allahu i forcon zemrat e besimtarëve me durim dhe qëndrueshmëri kur ata përballen me sprova për hir të Tij – kjo është një dhuratë e veçantë nga Ai për robërit e Tij të sinqertë.
2. Besimtari i vërtetë e shpall të vërtetën hapur, edhe para sundimtarëve të padrejtë, pa frikë nga kërcënimet, sepse ai mbështetet te Fuqia e Allahut.
3. Adhurimi i vetëm i Allahut është themeli i drejtësisë dhe i së vërtetës; çdo adhurim tjetër është padrejtësi e madhe dhe largim nga rruga e drejtë.
4. Ky ajet na mëson se të rinjtë e devotshëm mund të jenë shembull i forcës së besimit dhe i guximit, dhe se mosha e re nuk është pengesë për të qenë të palëkundur në fenë e Allahut.
5. Durimi për të lënë atdheun dhe pasuritë për hir të fesë është një sakrificë që Allahu e shpërblen me forcë zemre dhe me mbrojtje të veçantë.