Surja El-Kehf — Ajet 15

Kuptimet e fjalëve:

• اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ آلِهَةً: Zgjodhën dhe adhuruan zota të tjerë përveç Allahut.
• لَوْلَا يَأْتُونَ عَلَيْهِم بِسُلْطَانٍ بَيِّنٍ: Pse të mos sjellin një provë të qartë dhe argument bindës për adhurimin e tyre?
• افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا: Shpif gënjeshtër ndaj Allahut, duke i atribuar Atij një shok në adhurim.

Tefsiri i vargut:

Fjala e të rinjve të shpellës njëri-tjetrit ishte: "Këta janë populli ynë, ata kanë marrë zota të tjerë në vend të Allahut, duke i adhuruar ata. Pse nuk sjellin ndonjë dëshmi të qartë apo argument bindës për atë që bëjnë? Kush është më i padrejtë se ai që shpif gënjeshtër ndaj Allahut, duke pretenduar se Ai ka shok në adhurim dhe se ka zota të tjerë që meritojnë të adhurohen së bashku me Të?" Me këtë, ata shprehën distancimin e tyre nga besimi i popullit të tyre dhe dënuan rrugën e tyre të gabuar, duke theksuar se adhurimi i dikujt tjetër përveç Allahut është padrejtësi e madhe dhe shpifje ndaj Tij.

Përfitimet nga vargu:

1. Rëndësia e argumentit dhe provës: Çdo pretendim në fe duhet të mbështetet me prova të qarta; adhurimi i dikujt tjetër përveç Allahut nuk ka asnjë bazë nga logjika apo shpallja.
2. Liria nga rrethanat e padrejta: Të rinjtë e shpellës na mësojnë se nuk duhet të ndjekim rrugën e shumicës nëse ajo është e gabuar, edhe nëse kjo kërkon sakrifica.
3. Dënimi i padrejtësisë më të madhe: Shpifja ndaj Allahut duke i atribuar Atij shok është padrejtësia më e madhe, sepse cenon të drejtën e Tij për adhurim të pastër.
4. Virtyti i urtësisë dhe dialogut: Ata nuk i sulmuan njerëzit e tyre, por i ftuan me urtësi duke i pyetur për argumentet e tyre, gjë që tregon etikën e lartë në thirrjen drejt së vërtetës.
5. Pastërtia e besimit: Vargu na nxit të pastrojmë besimin tonë nga çdo formë idhujtarie apo shoqërimi me Allahun, dhe të jemi të sinqertë në adhurimin vetëm ndaj Tij, gjë që sjell qetësi dhe drejtim në jetë.