Kəhf surəsi — Ayə 15

Kəlmələrin mənaları:

• Ləvla: "Nə üçün, kaş ki" mənasını verən tənbih (təşviq) hərfidir.
• Sultanın bəyyin: Açıq-aşkar dəlil, tutarlı sübut və mötəbər höccət deməkdir.
• İftira: Yalan uydurmaq, əsassız sözlərlə birini günahlandırmaq və ya Allaha şərik qoşmaq kimi yalanı Allaha aid etməkdir.

Təfsir:

Bu ayə, Kehf surəsindəki "Ashab-ı Kəhf" (Mağara əhli) adlanan gənc möminlərin dilindən verilir. Onlar öz qövmlərinin (tayfalarının) azğınlığını pisləyərək bir-birinə deyirlər: "Bax bu bizim qövmümüzdür! Onlar Allahdan başqa bütlərə, heykəllərə və saxta tanrılara ibadət edirlər. Halbuki onların bu əməllərinə heç bir dəlil-sübutları yoxdur. Kaş ki, ibadət etdikləri bu bütlərin Allah yanında onlara şəfaət edəcəyinə dair açıq bir dəlil gətirəydilər! Amma onlar yalnız zənnə və batilə uyurlar."

Sonra onlar özlərinə və bütün insanlara bir həqiqəti xatırladaraq deyirlər: "Allaha qarşı yalan uydurub Ona şərik qoşandan, Onun müqəddəs zatına layiq olmayan sifətləri aid edəndən daha zalım kim ola bilər? Heç kəs! Çünki bu, ən böyük zülmdür və insanın özünə ən böyük haqsızlığıdır."

Bu gənclər öz qövmlərinin batil əqidəsindən uzaqlaşıb yalnız Allaha tərəf yönəlmişdilər. Onların bu sözləri bizə öyrədir ki, haqqı tapdıqdan sonra batilə qarşı çıxmaq, cəmiyyətin çoxluğuna baxmayaraq əqidədə səbat göstərmək lazımdır. Onlar təkcə özlərini xilas etməyib, həm də qövmlərini düz yola dəvət edirdilər. Bu, hər bir möminin vəzifəsidir: əvvəlcə özünü islah etmək, sonra da ailəsini və cəmiyyətini haqqa çağırmaq.

Ey insan! Bu gənclərin imanı və təvəkkülü bizə nümunədir. Onlar yalnız Allaha güvənib, Onun haqqında yalan danışanlardan uzaqlaşdılar. Biz də hər işimizdə Allaha sığınmalı, Ona heç bir şərik qoşmamalıyıq. Çünki Allaha şərik qoşmaq ən böyük zülmdür və bu zülmdən uzaq durmaq hər bir möminin ən vacib borcudur. Allah bizi batildən qorusun və haqqa hidayət etsin! Amin.