Surja El-Kehf — Ajet 3

Kuptimet e fjalëve:

• Mâkithin: qëndrues, banues, të cilët nuk largohen.
• Fîhi: në të (në Xhennet).
• Ebeden: përgjithmonë, pa fund, në një kohë të pafundme.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar e ka bërë Kuranin një libër të drejtë dhe të qëndrueshëm, pa asnjë kontradiktë apo mospërputhje në të. Ai e zbriti atë për t'i paralajmëruar jobesimtarët me dënim të ashpër nga ana e Tij, dhe për t'i dhënë myzhde (lajm të mirë) besimtarëve që besojnë Allahun dhe të Dërguarin e Tij dhe bëjnë vepra të mira, se ata do të kenë shpërblim të madh – Xhennetin. Ata do të qëndrojnë në këtë begati dhe lumturi përgjithmonë, duke mos u larguar kurrë prej tij dhe pa iu ndërprerë ky shpërblim asnjëherë. Ky është qëndrim i përhershëm në një kohë pa fund, që nuk ka të sosur.

Përfitimet nga ajeti:

• Ky ajet na mëson se Xhenneti është vendbanim i përjetshëm, pa fund e pa mbarim, gjë që e bën besimtarin të përpiqet me të gjitha mundësitë për ta fituar atë.
• Tregon se shpërblimi i Allahut për besimtarët që bëjnë vepra të mira nuk është i kufizuar në kohë, por është dhuratë e pafundme nga Mëshira e Tij.
• Nxit besimtarin për durim dhe këmbëngulje në rrugën e besimit dhe veprave të mira, sepse shpërblimi i tij është i sigurt dhe i përjetshëm.
• Të bën të ndjesh ëmbëlsinë e shpresës në Allahun dhe të largohesh nga çdo vepër që mund ta humbë këtë begati të madhe.