سوره کهف آیه 33 - خواندن, گوش دهید, ترجمه, فارسی : آن دو تاكستان، ميوه خود را مى‌دادند بى هيچ كم…

کهف · 33/110

ترجمه آوانگاری — کهف

كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ آتَتْ أُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِم مِّنْهُ شَيْئًا ۚ وَفَجَّرْنَا خِلَالَهُمَا نَهَرًا ۝٣٣

🔤 Transliteration

Kiltal jannataini aatat ukulahaa wa lam tazlim minhu shai`anw wa fajjarnaa khi laalahumaa naharaa

📖 ترجمه (معنای فارسی)

📖 معنای فارسی

آن دو تاكستان، ميوه خود را مى‌دادند بى هيچ كم و كاست. و نهرى بين آن دو جارى گردانيديم.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

🎧 گوش دهید

📜

ترجمه — Tafsir

معانی کلمات:

آتَتْ: داد، آورد.
أُكُلَهَا: میوه و ثمره خود را.
تَظْلِمْ: کم و کاستی کند، نقصان دهد.
خِلَالَهُمَا: میان آن دو، در فاصله بین آن دو.
فَجَّرْنَا: شکافتیم و جاری ساختیم.

تفسیر آیه:

آن دو باغ، هر کدام میوههای خود را کامل و بیعیب به بار آوردند و هیچ کمبود و نقصانی در ثمره آنها نبود؛ بلکه هر چه بود، تمام و کمال و در نهایت نیکویی بود. و ما در میان آن دو باغ، نهری شکافتیم و جاری ساختیم تا آب به آسانی و فراوانی به درختان برسد و طراوت و زیبایی آنها دوچندان شود. این نعمت، نشانهای از لطف و قدرت خداوند بود که به بنده خود عطا کرده بود، اما آن بنده ناسپاس، این نعمتها را فراموش کرد و به خود و داراییاش مغرور شد.

فواید و پیامهای آیه:

نعمتهای الهی، کامل و بیعیب به انسان میرسد و خداوند هیچ کاستی در آنها نمیگذارد؛ پس شایسته است بنده در برابر این نعمتها شکرگزار باشد و آنها را وسیلهای برای نزدیکی به خدا قرار دهد، نه مایه غرور و سرکشی.
خداوند نه تنها نعمت میدهد، بلکه وسایل بقا و رشد آن را نیز فراهم میکند (مانند جاری کردن نهر میان باغها)؛ پس انسان باید بداند که همه چیز از سوی خداست و نباید به داشتههای خود مغرور شود.
این آیه یادآور این است که نعمتهای دنیوی، آزمایشی برای بندگان است؛ کسی که شکرگزار باشد، نعمتش افزون میشود و کسی که کفران کند، عاقبتش نابودی و حسرت خواهد بود، چنانکه در ادامه داستان همین صاحب باغها بیان شده است.

📜 آیه 31-35 — کهف

31أُولَٰئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ ۚ نِعْمَ الثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا

برايشان بهشتهاى جاويد است. از زير پاهاشان نهرها جارى است. بهشتيان را به دستبندهاى زر مى‌آرايند و جامه‌هايى سبز از ديباى نازك و ديباى ستبر مى‌پوشند و در آنجا بر تختها تكيه مى‌زنند. چه پاداش نيكويى و چه آرامگاه نيكويى.

32۞ وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنَابٍ وَحَفَفْنَاهُمَا بِنَخْلٍ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًا

برايشان داستان دو مرد را بيان كن كه به يكى دو تاكستان داده بوديم و بر گرد آنها نخلها و در ميانشان كشتزار كرده بوديم.

33كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ آتَتْ أُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِم مِّنْهُ شَيْئًا ۚ وَفَجَّرْنَا خِلَالَهُمَا نَهَرًا

آن دو تاكستان، ميوه خود را مى‌دادند بى هيچ كم و كاست. و نهرى بين آن دو جارى گردانيديم.

34وَكَانَ لَهُ ثَمَرٌ فَقَالَ لِصَاحِبِهِ وَهُوَ يُحَاوِرُهُ أَنَا أَكْثَرُ مِنكَ مَالًا وَأَعَزُّ نَفَرًا

حاصل از آنِ او بود. به دوستش كه با او گفت و گو مى‌كرد گفت: من به مال از تو بيشتر و به افراد پيروزترم.

35وَدَخَلَ جَنَّتَهُ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ قَالَ مَا أَظُنُّ أَن تَبِيدَ هَٰذِهِ أَبَدًا

و آن مرد ستم بر خويشتن كرده به باغ خود درآمد و گفت: نپندارم كه اين باغ هرگز از ميان برود.

→ آیه 32 📖 کهف آیه 34 ←

کهففهرست قرآن

110آیه

مکیRevelation