Sure Kehf — Ayet 33

Kelime Anlamları:

• Cenneteyn: İki bahçe, iki bağ.
• Ükül: Meyve, ürün, mahsul.
• Tazlim: Eksiltmek, haksızlık etmek, noksan bırakmak.
• Feccera: Yardık, akıttık, ortaya çıkardık.
• Hilâl: Arasından, ortasından.

Tefsir:

Bu mübarek ayet, iki bahçe sahibi olan o zengin adamın bahçelerinin ne kadar bereketli olduğunu anlatıyor. Her iki bahçe de meyvelerini tastamam verdi; hiçbir eksiği, noksanı yoktu. Üzümü, hurması, ekinleri — hepsi olgunlaştı, tam kıvamına erdi ve sahibine bol bol ürün verdi. Ne bir hastalık ne bir afet ne de bir eksiklik... Bahçeler, sahibinin emeğini boşa çıkarmadı; adeta "Al bizden bu bereketi!" dercesine cömert davrandı.

Üstelik Allah Teâlâ, bu iki bahçenin ortasından bir nehir akıttı. Su, bahçelerin arasından süzülerek her bir ağaca, her bir köke ulaştı; toprağı canlandırdı, ağaçları besledi. Bu nehir, bahçelere hem güzellik kattı hem de onları sulamayı kolaylaştırdı. Bahçe sahibi, suyu zahmetle taşımak zorunda kalmadı; Rabbimizin lütfuyla her şey ayaklarının altına serildi.

Bu manzara, Allah'ın kullarına olan ikramını gösterir. O, dilediğine bol rızık verir, dilediğini darlık içinde bırakır. Ama asıl olan, bu nimetlerin sahibini unutmamak ve O'na şükretmektir. Ne yazık ki o adam, bu kadar nimete rağmen kibre kapıldı ve "Ben bunları kendi bilgimle kazandım" dedi. Oysa bahçelerin meyve vermesi, nehrin akması, toprağın verimli olması — hepsi Allah'ın izniyleydi.

Bu ayet bize şunu öğretir: Allah'ın verdiği her nimet, bir imtihandır. Bize düşen, bu nimetleri görüp şükretmek, sahibini tanımak ve O'na yönelmektir. Unutmayalım ki nimetler, şükürle kalıcı olur; nankörlükle elden gider. Rabbimiz, bize verdiği her şeyin karşılığında kalbimizi şükürle doldursun, bizi kibre ve gaflete düşmekten korusun. Amin.