Sura Al-Kahf — Werset 35

Znaczenie słów:

• ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ – krzywdzący samego siebie, tj. doprowadzający swoją duszę do zguby przez niewiarę i pychę.
• تَبِيدَ – zniknie, przeminie, ulegnie zniszczeniu.
• أَبَدًا – na zawsze, nigdy.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Ten człowiek – niewierny właściciel dwóch ogrodów – wszedł do swojego ogrodu w towarzystwie swojego wierzącego brata, aby pochwalić się swoim majątkiem i pokazać mu swoją potęgę. Czynił to, będąc w stanie krzywdzenia samego siebie, ponieważ jego serce było wypełnione niewiarą, a umysł – zaprzeczeniem zmartwychwstania i Dnia Sądu. Zamiast podziękować Bogu za te dary, popadł w samouwielbienie i arogancję.

Wtedy powiedział z zachwytem i pychą: „Nie sądzę, aby ten ogród kiedykolwiek przeminął lub uległ zniszczeniu, na zawsze pozostanie taki, jaki jest”. Uważał, że jego majątek jest wieczny, ponieważ opierał się na jego własnych środkach i staraniach, a nie na mocy Boga. Zaprzeczył też możliwości nadejścia Dnia Ostatniego, a gdyby nawet nadszedł – jak twierdził – to spodziewał się, że u Boga czeka go coś jeszcze lepszego niż ten ogród, ze względu na swoją rzekomą wysoką pozycję i zasługi.

To była jednak czysta iluzja i złudzenie, ponieważ ten człowiek nie opierał swojej pewności na prawdzie, lecz na swojej ignorancji i długich, pustych nadziejach. Zapomniał, że wszystko, co posiada, jest tylko tymczasowe i że tylko Bóg pozostaje na wieki.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ukazuje on zgubny skutek pychy i samouwielbienia – człowiek, który ufa swojemu majątkowi i uważa go za wieczny, popada w zapomnienie o Bogu i o życiu ostatecznym.
2. Przypomina nam, że prawdziwa mądrość polega na tym, aby patrzeć na dobra tego świata jako na tymczasowy dar od Boga, a nie jako na coś, co nigdy nie przeminie.
3. Werset uczy nas pokory – zamiast chlubić się tym, co posiadamy, powinniśmy dziękować Bogu i pamiętać, że wszystko może zniknąć w jednej chwili.
4. Skłania wierzącego do refleksji nad swoim postępowaniem – aby nie stał się podobny do tego człowieka, który przez swoją niewiarę i pychę stracił wszystko, co miał, w tym również swoją duszę.
5. Zachęca nas do towarzyszenia ludziom wierzącym i słuchania ich rad, ponieważ to oni przypominają nam o prawdzie i o tym, co naprawdę ważne – o Bogu i o życiu po śmierci.