Suurah Al-Kahf — Aayad 35

Macnada Erayada:

• جَنَّتَهُ: Beertiisa/beertiisa khudradda ah.
• ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ: Dulmiyay naftiisa, waa kuwa gaalowday oo ku xadgudbay naftiisa.
• تَبِيدَ: Halaagto, dhammaato, ama baaba’do.
• أَبَدًا: Waligii, marnaba.

Tafsiirka:

Markuu gaalku galay beertiisii isagoo wata mu’minka si uu ugu tusiyo oo ugu faano, wuxuu ahaa mid dulmiyay naftiisa gaalnimada iyo isla-weynida, kana shakiyeeyay soo bixinta iyo Qiyaamada. Wuxuu yiri isagoo la yaaban oo faanaya: "Ma u malaynayo in beertan ay waligeed halaagmi doonto ama dhammaan doonto, maxaa yeelay waxaan u diyaariyay waxyaabo badan oo keena sii waaridda." Wuxuu kaloo u malaynayay in Qiyaamadu dhici doonin, haddii ay dhacdana – sida uu sheegayo mu’minku – wuxuu ku dooday in Rabbigu ka siin doono wax ka khayr badan beertan, isagoo u malaynaya inuu Rabbiga agtiisa sharaf iyo darajo ku leeyahay. Tani waa caqligal xun iyo kufr cad, maxaa yeelay wuxuu ku kalsoonaaday nolosha adduunyo oo halmaamay aakhiro.

Faa’iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Dulmiga nafta ee ugu weyn waa gaalnimada iyo ka shakiga Qiyaamada, taasoo keenta in qofku ku xadgudbo naftiisa.
2. Faanista iyo isla-weynida xoolaha iyo dhulka waa astaan ka mid ah astaamaha gaalada, waxayna qofka ka fogaysaa naxariista Eebbe.
3. Qofka ku kalsoonaada nolosha adduunyo oo u malaynaya inay weligeed sii jiri doonto waa qalad weyn, maxaa yeelay adduunyadu waa mid dhammaanaysa, waxaana dhammaan wax walba Eebbe.
4. Mu’minku waa inuu ku waanaajiyaa saaxiibkiisa oo u xusuusiyaa aakhiro, isagoo rajaynaya inuu u noqdo sabab hiddeediisa, sida uu mu’minku ugu waanaajiyay gaalka beertiisa.
5. Aayadani waxay ku baraarujinaysaa dadka inay ka fikiraan dhammaadka nolosha adduunyo, una diyaar garoobaan aakhiro, oo ayna ku qalmin xoolaha iyo dhulka, maxaa yeelay waxaa laga yaabaa inay noqdaan sabab halaagooda haddii ay ku faanaan oo ay kaga tagaan cibaadada Eebbe.