சூரா அல்-கஹ்ஃப் — வசனம் 35

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• جَنَّتَهُ – அவனுடைய தோட்டம் (திராட்சைத் தோட்டம்).
• ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ – தனக்குத்தானே அநியாயம் செய்பவன் (இறைமறுப்பு மற்றும் பெருமையால்).
• تَبِيدَ – அழிந்துபோதல், மறைந்துபோதல்.

விளக்கம்:

அந்த இறைமறுப்பாளன், தன் சகோதரனான இறைநம்பிக்கையாளருடன் தன் தோட்டத்திற்குள் நுழைந்தான். அப்போது அவன் தனக்குத்தானே அநியாயம் செய்துகொண்டிருந்தான்; ஏனெனில் அவன் இறைவனை மறுத்தான், மறுமை நாளை நம்பவில்லை, தன் செல்வத்தாலும் செழிப்பாலும் மிகுந்த கர்வம் கொண்டிருந்தான். தன் தோட்டத்தின் அழகையும் வளத்தையும் கண்டு மயங்கி, பெருமிதத்துடன் கூறினான்: "இந்தத் தோட்டம் என்றென்றும் அழியாது என்றே நான் கருதுகிறேன். இதற்கு நான் ஏற்படுத்தியுள்ள பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளும், நீர்ப்பாசன வசதிகளும் இதை நிலைத்திருக்கச் செய்யும்." மேலும் அவன் மறுமை நாளையும் நம்பவில்லை; அது வந்தாலும், தன் உயர்ந்த நிலை காரணமாக இறைவனிடம் இதைவிடச் சிறந்ததைப் பெறுவேன் என்று எண்ணினான். இவ்வாறு அவன் அறியாமையாலும் ஆணவத்தாலும் தன் முடிவை உறுதியாக நம்பினான்.

பயன்பாடுகள்:

• செல்வமும் செழிப்பும் மனிதனை மாயையில் ஆழ்த்தி, இறைவனை மறக்கச் செய்துவிடக் கூடும். எனவே, செல்வம் கிடைக்கும்போது அது இறைவனின் அருள் என்பதை உணர்ந்து நன்றி செலுத்த வேண்டும்.
• தன் செல்வத்தை நிலையானது என்று எண்ணி, அது அழியாது என்று கர்வப்படுவது முற்றிலும் தவறு. அனைத்தும் அழியக்கூடியவை; நிலையானது இறைவன் மட்டுமே.
• மறுமை நாளை மறுப்பது, மனிதனை எல்லாத் தீமைகளுக்கும் இட்டுச் செல்லும். மறுமையில் நம்பிக்கை கொண்டவனே நல்ல செயல்களைச் செய்து, தன் வாழ்க்கையைப் பொருளுள்ளதாக்குகிறான்.
• இறைவன் தரும் செல்வம் ஒரு சோதனையாகும்; அதைச் சரியான முறையில் பயன்படுத்தி, ஏழைகளுக்கும் உதவி, இறைவனின் திருப்பொருத்தத்தைப் பெற வேண்டும்.
• இறைமறுப்பாளனின் செல்வமும் செழிப்பும் அவனுக்கு ஒருபோதும் பயனளிக்காது; மாறாக, அவை அவனுக்கு வேதனையையே அதிகரிக்கும்.