کہف سۈرىسى — ئايەت 35

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• جَنَّتَهُ: ئۇنىڭ بېغى، باغچىسى.
• ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ: ئۆزىگە زۇلۇم قىلغۇچى، يەنى كۇفرى ۋە مەنپەئەتچىلىكى بىلەن ئۆزىنى ھالاكەتكە تاشلىغۇچى.
• تَبِيدَ: ھالاك بولۇش، يوقىلىش، تۈگەش.
• أَبَدًا: ھەرگىز، مەڭگۈ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا بىزگە شۇ كاپىر كىشىنىڭ ھېكايىسىنى داۋاملاشتۇرۇپ بېرىدۇ. ئۇ كاپىر كىشى ئۆزىنىڭ بېغىغا مۇئمىن بىلەن بىرگە كىردى. ئۇ كۇفرى ۋە تەكەببۇرلۇقى بىلەن ئۆزىگە زۇلۇم قىلىۋاتاتتى. ئۇ بېغىنىڭ گۈزەللىكىگە، مېۋىلىرىنىڭ موللۇقىغا مەھلىيا بولۇپ، مۇئمىنغا ماختىنىپ مۇنداق دېدى: "مېنىڭچە بۇ باغ ھەرگىز ھالاك بولمايدۇ، مەڭگۈ داۋاملىشىدۇ." ئۇ بۇ دۇنيانىڭ ۋاقىتلىق ئىكەنلىكىنى، ھەر بىر نەرسىنىڭ ئاخىرى بارلىقىنى ئۇنتۇپ قالدى. ئۇ ئۆزىنىڭ بايلىقى ۋە كۈچ-قۇدرىتىگە ئىشىنىپ، ئاللاھنىڭ قۇدرىتىنى ۋە قىيامەت كۈنىنى ئېسىدىن چىقاردى. بۇ ئۇنىڭ كۇفرى ۋە گۇمانىنىڭ ئاشكارا ئىپادىسى ئىدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، دۇنيا بايلىقى ۋە گۈزەللىكلىرى ئىنساننى مەغرۇر قىلماسلىقى كېرەك. ھەر قانداق نەرسە ئاللاھنىڭ ئىرادىسى بىلەنلا مەۋجۇت بولىدۇ، ئاللاھ خالىسا ھەر قانداق نەرسىنى يوق قىلالايدۇ. مۇئمىن كىشى ھەر قانداق نېمەتكە شۈكرى قىلىشى، ئاللاھنى ئېسىدىن چىقارماسلىقى ۋە ئاخىرەت كۈنىگە ئىشىنىشى كېرەك. بۇ ئايەت بىزنى تەكەببۇرلۇقتىن ۋە كۇفرىدىن ساقلىنىشقا، ھەر ۋاقىت ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىشقا چاقىرىدۇ. ئاللاھ بىزنى ھىدايەت قىلغاي!