සූරා අල්-කහ්ෆ් — ආයාත් 35

වචනවල අර්ථ:

• جَنَّتَهُ – ඔහුගේ (පලතුරු) උයන
• ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ – තමාටම අපරාධ කරන්නෙකු වශයෙන් (එනම් කුෆ්ර් හෙවත් ප්රතික්ෂේපය නිසා)
• تَبِيدَ – විනාශ වීම, නැති වී යාම

අර්ථ නිරූපණය:

එම ප්රතික්ෂේප කරන්නා (කාෆිර්) තම උයනට ඇතුළු විය. ඔහු එම උයන තුළට ඇතුළු වූයේ තමාටම අපරාධ කරගනිමිනි. එනම්, ඔහු අල්ලාහ්ව ප්රතික්ෂේප කරමින්, මරණයෙන් පසු නැවත නැඟිටීම ප්රතික්ෂේප කරමින්, තමා ගැනම අතිශය ආඩම්බරයෙන් හා අහංකාරයෙන් පසුවිය. ඔහු තම උයනේ අලංකාරය හා බහුල ඵලදාව දැක ඉමහත් සතුටට පත් වූ අතර, එම උයන තමාට කෙතරම් ස්ථිරද යන්න ගැන සිතමින් මෙසේ පැවසීය: “මෙම උයන කිසිදා විනාශ වේ යැයි හෝ නැති වී යයි යැයි මම නොසිතමි.” ඔහුගේ දිගු බලාපොරොත්තු සහ භූමික ජීවිතයට ඇති අධික ඇල්ම නිසා, මෙලොව සදාකාලික බවට ඔහු රැවටී සිතුවේය. එමෙන්ම ඔහු ප්රතික්ෂේප කළේ පරලොව හෙවත් මරණින් මතු ජීවිතයද ය.

උපදේශන හා පාඩම්:

1. ධනය, දේපළ සහ භූමික සම්පත් කෙරෙහි අධික ලෙස ඇලීම හා ඒවා සදාකාලික යැයි සිතීම, මිනිසාව අල්ලාහ්ගෙන් ඈත් කර දමන අතර, ඔහුගේ හදවත අහංකාරයෙන් හා අපරාධයෙන් පුරවාලයි.
2. මෙලොව ජීවිතය අනිත්යය. සෑම දෙයක්ම විනාශ වන සුළුය. එබැවින් මිනිසා තමාගේ සැබෑ ගමනාන්තය වන පරලොව සඳහා සූදානම් විය යුතුය.
3. තමාට ලැබී ඇති සම්පත් හා දේපළ අල්ලාහ්ගේ අනුග්රහයක් ලෙස සලකා, ඒවා සඳහා අල්ලාහ්ට කෘතඥ විය යුතු අතර, ඒවා අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ වියදම් කළ යුතුය. එසේ නොකර ඒවා ගැන ආඩම්බර වීම හා අහංකාර වීම මිනිසාව විනාශයට පත් කරයි.
4. අල්ලාහ්ගේ දයාව හා ශක්තිය අතිමහත්ය. උන්වහන්සේ කැමති විටෙක ධනය හා සම්පත් ලබා දෙන අතර, කැමති විටෙක ඒවා ඉවත් කර දමයි. එබැවින් කිසිවෙකු තම සම්පත් සදාකාලික යැයි නොසිතිය යුතුය.
5. මුස්ලිම්වරයෙකු තම ධනය හා සම්පත් ගැන ආඩම්බර නොවී, නිහතමානීව හා අල්ලාහ්ට යටහත්ව ජීවත් විය යුතුය. මන්ද, සැබෑ ගෞරවය හා උසස් බව ඇත්තේ අල්ලාහ්ට බියෙන් හා උන්වහන්සේට කීකරු වීමෙනි.