Kəhf surəsi — Ayə 35

Kəlmələrin mənaları:

• Cənnətəhu – onun bağına, mülkünə.
• Zalimən li-nəfsihi – özünə zülm edən, yəni küfr və təkəbbürlə özünü məhvə aparan.
• Təbidə – yox ola, məhv ola, quruyub tükənə.

Təfsir:

O kafir, öz bağına daxil oldu – o bağ ki, onun üçün dünyada yeganə sərvət və fəxr mənbəyi idi. O, özü ilə birlikdə gətirdiyi mömin qardaşını bu bağa gəzdirir, ona əzəmətini, var-dövlətini nümayiş etdirirdi. Halbuki o, bu an özünə zülm edirdi – çünki qəlbi küfrlə, qürurla və axirəti inkar etməklə dolmuşdu. O, Allahın qüdrətini unudaraq, yalnız öz səyinə və dünya malına güvənirdi.

Bağın gözəlliyinə, bol meyvələrinə, yaşıllığına heyran qalaraq təkəbbürlə dedi: "Mən heç vaxt inanmıram ki, bu bağ məhv ola, yox ola. Bu qədər möhkəm və abad bir yer necə tükənə bilər?" Onun uzun-uzadı arzuları, dünya həyatına bağlılığı və axirəti inkar etməsi ona elə göstərirdi ki, bu sərvət əbədidir. O, ölümü, fənanı, yoxluğu ağlına belə gətirmirdi. Bu, insanın öz gücünə və malına aldanaraq Allahı unutmasının ən bariz nümunəsidir.

Bu ayədən bizə böyük bir ibrət dərsi var: Ey insan! Sənin malın, mülkün, bağın-bostanın nə qədər gözəl və abad olsa da, unutma ki, bunların hamısı fani və müvəqqətidir. Allahın qüdrəti hər şeyə qadirdir – O, istədiyi an bu nemətləri yox edə bilər. Odur ki, qürurlanma, təkəbbür etmə, axirəti inkar etmə. Bunun əvəzinə, Allahın verdiyi nemətlərə şükür et, Ona itaət et və öz əməllərini yaxşılaşdır. Çünki əsl səadət və əbədi həyat o günün sahibindədir ki, O, bəndələrini haqq-hesaba çəkəcək və möminlərə Cənnətini bəxş edəcəkdir. Bu dünya malı isə bir gün mütləq sona çatacaq – nə qədər uzun olsa da, axırı yoxluqdur. Allahın Rəhməti və Cənnəti isə heç vaxt tükənməz və əbədidir.