کہف سۈرىسى — ئايەت 37

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• تُرَابٍ: توپا، يەر.
• نُطْفَةٍ: مەنىي، ئاتا-ئانىنىڭ بىرلىشىشىدىن ھاسىل بولغان سۇيۇقلۇق.
• سَوَّاكَ: سېنى تۈز قىلدى، ئەزالىرىڭنى تەڭشەپ تولۇق قىلدى.
• رَجُلًا: ئەر كىشى، ئىنسان.
• يُحَاوِرُهُ: ئۇنىڭ بىلەن سۆزلىشىپ، مۇنازىرە قىلىپ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىمانلىق دوستى ئۇنىڭغا سۆز قىلىپ، نەسىھەت قىلىپ مۇنداق دېدى: سەن ئۆزۈڭنى ياراتقان ئاللاھقا قانداقمۇ كاپىر بولىسەن؟ ئۇ سېنى ئەسلىدە توپادىن، يەنى ئاتاڭ ئادەمنى توپادىن ياراتقان، ئاندىن ئاتا-ئاناڭنىڭ مەنىيىدىن ياراتقان، ئاندىن سېنى تۈز-تەڭشەكلىك، ئەزالىرى تولۇق بىر ئەر كىشى قىلىپ ياراتقان. ئەنە شۇ ئاللاھ سېنى يوقتىن بار قىلىپ، سېنى مۇكەممەل بىر ئىنسان قىلىپ يارىتىشقا قادىر بولغان بولسا، ئۆلگەندىن كېيىن سېنى قايتا تىرىلدۈرۈشكىمۇ ئەلۋەتتە قادىردۇر.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تائالانىڭ دەسلەپتە ئىنساننى يوقتىن يارىتىشقا قادىر بولغانلىقى، ئۇنىڭ قايتا تىرىلدۈرۈشكىمۇ قادىر ئىكەنلىكىنىڭ ئېنىق دەلىلىدۇر. شۇڭا ھەر بىر مۇئمىن ئاللاھنىڭ قۇدرىتىنى ئويلىنىپ، ئۇنىڭغا شۈكرى قىلىشى، ئىمانىنى مۇستەھكەم تۇتۇشى كېرەك. ئاللاھ بىزنى يارىتىپلا قالماي، بىزگە ئەڭ ياخشى شەكىل ۋە ئەزالىرى تولۇق بەدەن ئاتا قىلدى. بۇ نېمەت ئۈچۈن ئاللاھقا شۈكرى قىلىش، ئۇنىڭ بىرلىكىگە ئىشىنىش ۋە ئۇنىڭغا قارشى كاپىرلىق قىلماسلىق لازىمدۇر. ئاللاھ بىزنى ھىدايەت قىلغان ئىسلام دىنى بىز ئۈچۈن ئەڭ چوڭ نېمەتتۇر. كېلىڭلار، ھەممىمىز ئاللاھنىڭ بىرلىكىگە ئىشىنىپ، ئۇنىڭ بىزگە بەرگەن نېمەتلىرىگە شۈكرى قىلايلى ۋە ئۇنىڭ يولىدا مۇستەھكەم تۇرايلى.