Sure Kehf — Ayet 37

Kelime Anlamları:

• Sahibuhu: Onun arkadaşı (mümin arkadaşı)
• Yuhaviruhu: Onunla karşılıklı konuşuyor, tartışıyor
• Ekefarte: İnkâr mı ettin?
• Min turab: Topraktan
• Min nutfe: Meni damlasından, spermden
• Sevvâke: Seni düzenledi, şekillendirdi, dengeli ve kusursuz bir biçimde yarattı
• Racülen: Bir adam, erkek bir insan olarak

Tefsir:

Bu ayet, iki arkadaş arasında geçen ibretlik bir diyaloğu bizlere aktarmaktadır. Sahibi olan mümin kişi, kâfir arkadaşıyla konuşurken ona şöyle der: "Sen, seni yoktan var eden, yaratılışının her aşamasını hikmetle düzenleyen Allah'ı mı inkâr ediyorsun?"

Mümin arkadaş, bu sözüyle onun dikkatini kendi yaratılış serüvenine çeker. Önce topraktan yaratılan Âdem'den neslin devam ettiğini, sonra insanın nutfe (meni) damlasından meydana geldiğini, ardından da Allah'ın onu en güzel biçimde şekillendirip kusursuz bir insan, olgun bir erkek haline getirdiğini hatırlatır. Bu, insanın kendi varlığını düşünmesi için en büyük delildir.

Burada dikkat çekilen en önemli nokta şudur: Bir insanı topraktan yaratıp, sonra onu nutfeden geçirerek kademe kademe olgunlaştıran, ona can veren, organlarını düzenleyen, onu ayakta duran, konuşan, düşünen bir varlık haline getiren Allah, elbette ki ölümden sonra insanı yeniden diriltmeye de kadirdir. İlk yaratılışı yapan, yeniden yaratmayı da yapar. Bu, akıl sahipleri için apaçık bir gerçektir.

Sevgili kardeşim! Bu ayet bize, kendi varlığımız üzerinde düşünmemiz gerektiğini öğretiyor. Bir damla sudan, et ve kemikten oluşan şu bedenimize bakalım. Gözümüzün görmesi, kulağımızın duyması, kalbimizin atması... Bunların hepsi, bizi yoktan var eden Yüce Allah'ın kudretinin delilleridir. İşte bu kadar büyük bir kudret karşısında O'nu inkâr etmek, akıl ve mantıkla asla bağdaşmaz. O halde bizler, her sabah uyandığımızda, her nefes aldığımızda Rabbimizi hatırlayalım, O'na şükredelim ve O'nun kudreti karşısında boyun eğelim. Çünkü O, bizi hiçbir şeyden yaratmadı; bize değer verdi, şeref verdi ve en güzel şekilde donattı. Bu nimetlere karşı nankörlük etmek yerine, şükreden kullardan olalım.