Surja El-Kehf — Ajet 47

Kuptimet e fjalëve:

• Nusejjiru el-xhibal: I lëvizim malet nga vendet e tyre, siç lëvizin retë.
• Barizah: E sheshtë, e zbuluar, pa asnjë mbulesë mbi të.
• Hashernahum: I kemi mbledhur të gjitha krijesat, të parët dhe të fundit.
• Lem nugadir: Nuk kemi lënë pas asnjë prej tyre.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar e urdhëron Pejgamberin ﷺ që t'ua përkujtojë njerëzve Ditën e Kiametit, ditën kur Ai do t'i lëvizë malet nga vendet e tyre dhe ato do të bëhen si re që kalojnë, duke u shkatërruar e duke u bërë pluhur. Atë ditë, toka do të shihet e sheshtë dhe e zbuluar, pa male, pa pemë, pa ndërtesa dhe pa asnjë pengesë mbi të – gjithçka që ishte mbi të do të zhduket. Më pas, Allahu do t'i mbledhë të gjitha krijesat, të parët dhe të fundit, në një vend të vetëm për llogari dhe gjykim, dhe nuk do të lërë askënd pa e ringjallur – asnjë njeri, asnjë xhind, asnjë kafshë – të gjithë do të dalin nga varret e tyre dhe do të paraqiten para Allahut.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na kujton madhështinë e Ditës së Kiametit dhe fuqinë absolute të Allahut, i Cili është në gjendje t'i shkatërrojë malet e mëdha dhe t'i bëjë ato pluhur në një çast.
2. Na mëson se jeta e kësaj bote është e përkohshme dhe se gjithçka në të do të zhduket – malet, ndërtesat, pemët – prandaj njeriu nuk duhet t'i lidhë zemrën me të.
3. Ajeti na bën të ditur se ringjallja dhe mbledhja e të gjitha krijesave është e sigurt dhe se askush nuk mund t'i shpëtojë llogarisë së Allahut, prandaj duhet të përgatitemi për atë ditë me vepra të mira.
4. Na nxit që t'i kthehemi Allahut me pendim dhe t'i përmbahemi urdhrave të Tij, sepse Ditën e Kiametit nuk do të ketë asnjë ndërmjetësues apo shpëtim tjetër përveç veprave tona të mira.