සූරා අල්-කහ්ෆ් — ආයාත් 47

වචනාර්ථ විවරණ:

• නුසය්යිරුල් ජිබාල් – අපි කඳු චලනය කරමු (ඒවා ඒවායේ ස්ථානවලින් ඉවත් කරමු).
• බාරිසා – පැහැදිලිව පෙනෙන, වසාගැනීමක් නොමැතිව හිස්ව පෙනෙන.
• හෂර්නාහුම් – අපි ඔවුන් සියල්ලන් එක්රැස් කළෙමු.
• නුගාදිර් – අපි ඉතිරි කළෙමු (අත්හැරියෙමු).

අර්ථ විවරණය:

නබිතුමනි, ඔබ ඔවුන්ට එදින ගැන සිහිපත් කරන්න. එනම්, අපි කඳු ඒවායේ ස්ථානවලින් ඉවත් කර ඒවා වලාකුළු සේ චලනය කරන දිනයයි. එවිට ඔබට පෘථිවිය සමතලා වී, කිසිදු කන්දක්, ගසක් හෝ ගොඩනැගිල්ලක් නොමැතිව පැහැදිලිව පෙනෙනු ඇත. එදින අපි පෙර පැවති සියලු මනුෂ්යයින් සහ පසුව පැමිණි සියලු මනුෂ්යයින් ගණනය කිරීමේ ස්ථානයට එක්රැස් කරමු. එවිට අපි ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකුවත් ඉතිරි නොකරමු. පෘථිවිය ඔවුන් සියල්ලන්ම ඔවුන්ගේ සොහොන්වලින් පිටතට විසි කරනු ඇත. පළමුවැන්නාගේ සිට අන්තිමයා දක්වා සියල්ලන්ම ගණන් කිරීම සඳහා එක්රැස් කරනු ලබන අතර, කිසිවෙකුටත් ඉතිරි වීමට හෝ පැන යාමට නොහැකි වනු ඇත.

උපදේශන සහ පාඩම්:

1. මෙම ආයාතය අපට මරණයෙන් පසු නැගිටීමේ සහ ගණන් කිරීමේ දිනය පිළිබඳ ස්ථිර විශ්වාසයක් ලබා දෙයි. මෙලොව ජීවිතය අවසන් වන බවත්, සියල්ලන්ම අල්ලාහ් ඉදිරියේ ගණන් කිරීමට පෙනී සිටින බවත් අපට මතක් කර දෙයි.
2. මෙලොව ජීවිතයේ බලය, ධනය සහ තනතුරු වැනි සියලු දේ අස්ථිර බව මෙමගින් අපට වැටහේ. කඳු වැනි බලවත් දේවල් පවා එදින චලනය කරනු ලබන විට, අපගේ ලෞකික ජයග්රහණ කෙතරම් සුළුද යන්න වටහා ගත හැක.
3. මෙම ආයාතය අපව යහපත් ක්රියා කිරීමට උනන්දු කරවයි. මන්ද, එදින කිසිවෙකුටත් ගැලවීමට නොහැකි බැවින්, අපගේ ක්රියාවන් ගැන අප විසින්ම වගකිව යුතුය.
4. අල්ලාහ්ගේ බලය හා හැකියාව අතිමහත් බව මෙමගින් පැහැදිලි වේ. කඳු චලනය කිරීමට සහ සියලු මනුෂ්යයින් එක්රැස් කිරීමට ඔහුට පහසුවෙන් හැකි බව අපට වැටහේ. මෙය අල්ලාහ් කෙරෙහි අපගේ විශ්වාසය හා භක්තිය තවදුරටත් ශක්තිමත් කරයි.
5. අපගේ ජීවිතයේ සෑම ක්රියාවක්ම ගණන් කරනු ලබන බව දැන ගැනීම, අපව පාපයන්ගෙන් වළක්වා යහපත් ක්රියා කිරීමට මඟ පෙන්වයි. මෙය අපගේ සදාචාරය ඉහළ නැංවීමට සහ සමාජයේ යහපත් සාමාජිකයන් වීමට උපකාරී වේ.