சூரா அல்-கஹ்ஃப் — வசனம் 47

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• நுசய்யிருல் ஜிபால் – மலைகளை நாம் நகர்த்துவோம் (அவை தமது இடங்களிலிருந்து அகற்றப்படும்).
• பாரிஸத்தான் – வெளிப்படையாகத் தெரியும் நிலம்; அதாவது மலைகள், மரங்கள், கட்டிடங்கள் போன்ற மறைப்புகள் எதுவும் இல்லாமல் தட்டையாகத் தெரியும் பூமி.
• ஹஷர்னாஹும் – அவர்கள் அனைவரையும் (முதல், கடைசி மனிதர்கள் அனைவரையும்) ஒன்று சேர்ப்போம்.
• நுஃகாதிர – விட்டுவிட மாட்டோம்; விடுபட விடமாட்டோம்.

விளக்கம்:

நபியே! அந்த நாளை நினைவூட்டுவீராக – அந்நாளில் நாம் மலைகளை அவற்றின் இடங்களிலிருந்து பெயர்த்து, மேகங்கள் செல்வது போல் அவற்றை நகர்த்துவோம். அப்போது பூமி முற்றிலும் வெளிப்படையாகத் தெரியும்; அதன் மீது இருந்த மலைகள், மரங்கள், கட்டிடங்கள் அனைத்தும் அழிந்துபோய், அது ஒரு சமதளமான பரப்பாகக் காட்சியளிக்கும். அதன் பிறகு, முதல் மனிதர் முதல் இறுதி மனிதர் வரை அனைவரையும் நாம் ஒன்று திரட்டுவோம் – அவர்கள் அனைவரும் மறுமை நாளின் கணக்கீட்டுக்காக ஒரே இடத்தில் நிறுத்தப்படுவார்கள். அவர்களில் எவரையும் நாம் விட்டுவிட மாட்டோம்; ஒவ்வொருவரும் தம் கப்றுகளிலிருந்து எழுப்பப்பட்டு அங்கு கொண்டு வரப்படுவார்கள்.

பயன்கள்:

1. இந்த வசனம் மறுமை நாளின் மீதான நம்பிக்கையை உறுதிப்படுத்துகிறது – அது நிச்சயம் நிகழும் ஒரு நாள்.
2. இவ்வுலக வாழ்க்கையின் செல்வங்களும் அதிகாரங்களும் நிலையற்றவை என்பதை உணர்த்துகிறது; இன்று பெரியதாகத் தோன்றும் மலைகள்கூட அந்நாளில் பஞ்சுபோல் நகர்த்தப்படும்.
3. அனைவரும் ஒன்று சேர்க்கப்படுவார்கள் என்பதால், நம் ஒவ்வொருவரின் செயல்களும் கணக்கிடப்படும் என்பதை உணர்ந்து, நல்லறங்களில் முன்னேற வேண்டும்.
4. இறைவனின் சக்தியின் மகத்துவத்தை உணர்த்துகிறது – அவன் விரும்பினால் பிரம்மாண்டமான படைப்புகளையும் சுலபமாக மாற்றிவிட முடியும்.
5. இந்த வசனம் மனிதனை இறைவனிடம் பணிவுடன் திரும்பச் செய்து, மறுமைக்கான தயாரிப்பில் ஈடுபடத் தூண்டுகிறது – இதுவே வெற்றிக்கான வழி.