Suurah Al-Kahf — Aayad 47

Macnada Erayada:

• Nusayyiru: Waxaan kaxaynaynaa, ka iibinaynaa meelihoodii.
• Baarizah: Muuqata, cad, oo aan wax dabooli lahayn.
• Hasharnaa: Waxaan kulminaynaa, soo celinaynaa.
• Nughadir: Waxaan ka tagaynaa, ka daynaynaa.

Tafsiirka Aayadda:

Waxaad xusuusinaysaa dadka Maalinta Qiyaame, marka aan ku kaxaynayno buuraha meelihoodii, oo ay noqon doonaan sida daruuraha oo la kaxaynayo, markaas aad arki doonto dhulka oo cad, muuqda, oo aan wax ka daboolayn — ma jiri doono buur, geed, ama dhismo. Waxaa dhulka laga soo bixin doonaa dhamaan dadkii, kuwa hore iyo kuwa dambe, kuwa iimaanka lahaa iyo kuwa gaalada ahaaba, waxaana lagu kulmin doonaa Barxadda Qiyaame. Ma jiri doono mid ka mid ah dadka oo laga tago ama laga reebo, ee dhammaantood waa la soo bixin doonaa oo lagu xisaabin doonaa. Aayaddani waxay ku digaysaa in Maalintaas ay dadku la kulmi doonaan Rabbigood, isla markaana ay ka hor istaagi doonaan wax kasta oo ay camal faleen.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Aayaddani waxay ku xusuusinaysaa in awoodda Ilaahay ay ka sarreyso wax kasta, maadaama uu buuraha kaxayn karo sida uu doono, isagoo ah Abuuraha wax walba.
2. Waxay ku digaysaa in Maalinta Qiyaame ay tahay xaqiiqo sugan, oo aan shaki ku jirin, isla markaana qof kastaa wuxuu la kulmi doonaa camalkiisa.
3. Waxay ku boorrinaysaa dadka inay isku xakameeyaan oo ay u camal falaan si wanaagsan, maxaa yeelay wax walba waa la soo bixin doonaa, mana jiro wax laga qariyo.
4. Waxay ku dhiirigelinaysaa mu'miniinta inay ku bishaareystaan caddaaladda Ilaahay, oo aan cidna lagu dulmin doonin, isla markaana qof walba la siin doono wixii uu mutaystay.