سوره کہف — آيت 47

1) ڪلماتن جي معنيٰ:

• نُسَيِّرُ الْجِبَالَ: اسان جبلن کي هلائينداسين ۽ کين سندن جاءِ تان هٽائينداسين.
• بَارِزَةً: ظاهر ۽ کليل، يعني اهڙي زمين جنهن تي ڪا به شيءِ نه هجي، نه جبل، نه وڻ ۽ نه عمارت.
• وَحَشَرْنَاهُمْ: ۽ اسان انهن سڀني کي گڏ ڪيو، يعني قيامت جي ميدان ۾ گڏ ڪري آندو.
• فَلَمْ نُغَادِرْ: پوءِ اسان نه ڇڏيو، يعني ڪنهن کي به نه ڇڏيوسين.
• أَحَدًا: ڪنهن هڪ کي به.

2) آيت جي تفسير:

اي نبي! ماڻهن کي اهو ڏينهن ياد ڏيار جڏهن اسان جبلن کي سندن جاءِ تان هٽائي هلائينداسين، اهي جبل ڪڪرن وانگر هلندا ۽ اڏامندا نظر ايندا. ۽ تون زمين کي کليل ۽ ظاهر ڏسندين، ان تي ڪا به شيءِ باقي نه بچندي، نه جبل، نه وڻ ۽ نه عمارتون، سڀ ميساريا ويندا. ۽ اسان سڀني ماڻهن کي گڏ ڪري قيامت جي ميدان ۾ آڻينداسين، حساب ڪتاب لاءِ. اسان انهن مان ڪنهن هڪ کي به نه ڇڏينداسين، سڀني کي قبرن مان ڪڍي اٿارينداسين ۽ انهن جي پنهنجي پنهنجي جاءِ تي حاضر ڪنداسين.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• قيامت جو ڏينهن يقيني آهي، ان تي ايمان آڻڻ لازمي آهي.
• الله تعاليٰ جي قدرت بيحد آهي، هو جبلن جهڙين وڏين شين کي به هلائي سگهي ٿو ۽ سڀني مخلوقات کي ٻيهر زنده ڪري سگهي ٿو.
• هر انسان کي قيامت جي ڏينهن الله جي حضور ۾ حاضر ٿيڻو آهي، ڪو به ان کان بچي نه ٿو سگهي.
• اهو ڏينهن حساب ڪتاب جو ڏينهن آهي، ان ڪري اسان کي دنيا ۾ نيڪ عمل ڪرڻ گهرجن ۽ برائي کان بچڻ گهرجي.
• الله جي عدل ۽ انصاف تي يقين رکڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته هو ڪنهن کي به نه ڇڏيندو ۽ هر هڪ کي سندس عملن جو بدلو ڏيندو.
• اهي حقيقتون اسان کي اسلام ۽ قرآن ڏانهن راغب ڪن ٿيون، ته اسان انهن تي غور ڪريون ۽ آخرت لاءِ تياري ڪريون.