Аль-Кахф сүрәсе — Аять 65

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَوَجَدَا — алар икесе табып өлгерде.
• عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَا — безнең колларыбыздан бер кол.
• آتَيْنَاهُ رَحْمَةً مِّنْ عِندِنَا — аңа үз яныбыздан рәхмәт бирдек.
• وَعَلَّمْنَاهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًا — һәм аңа үз яныбыздан белем өйрәттек.

Аять тәфсире:

Муса галәйһиссәлам һәм аның юлдашы (Йүшағ бин Нун) балык югалган урынга — зур таш янына килеп җиттеләр. Шунда алар Безнең изге колларыбыздан бер колны таптылар. Ул — Хизер галәйһиссәлам иде. Аллаһ аңа үз яныннан рәхмәт биргән иде, ягъни аңа пәйгамбәрлек һәм шәфкать бирелгән иде. Моннан тыш, Аллаһ аңа үз хозурыннан махсус белем өйрәтте — бу белем гадәти кешеләр аңлый алмаган, Аллаһның үзе генә бирә торган эчке, серле белем иде. Бу белем аның белән булган вакыйгаларда (көймә тишеү, малайны үтерү, диварны төзәтү) ачылды. Муса галәйһиссәлам бу белемне белми иде, шуңа күрә Аллаһ аңа Хизердан өйрәнергә кушты.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһ үз колларына теләгән кешесенә махсус белем һәм рәхмәт бирә ала, бу — Аллаһның чиксез кодрәтен күрсәтә.
• Гыйлем эзләү — пәйгамбәрләрнең дә гадәте; Муса галәйһиссәлам үзеннән белемлерәк кешедән өйрәнергә китте. Димәк, белем эзләү — олуг гамәл.
• Чын галимнәр Аллаһ биргән рәхмәт һәм белемне үзләренә генә түгел, бәлки кешеләргә файда өчен кулланалар.
• Белемнең ике төре бар: гадәти белем (кәсб ителә торган) һәм Аллаһ биргән махсус белем (ләдүнни гыйлем). Икесе дә Аллаһтан, әмма икенчесе аеруча изге колларга гына бирелә.
• Бу аять мөселманнарны Аллаһның рәхмәтенә һәм белеменә омтылырга, тыйнак булырга һәм белемне дөрес юлда кулланырга өнди.