سورت کهف — آیت 93

د کلمو معناګانې:

• بَيْنَ السَّدَّيْنِ: د دوو غرونو (دېوالونو) تر منځ.
• مِن دُونِهِمَا: د دوی (د دوو غرونو) شاته، یعنې د هغو غرونو بلې غاړې ته.
• لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًا: دوی به تقریباً د بل چا خبره نه پوهېدله او نه یې د بل چا ژبه پېژندله.

تفسیر:

ذوالقرنین خپل سفر ته دوام ورکړ او په دې لاره کې یې د لوېدیځ لوري ته سفر کاوه، تر دې چې د دوو لوړو غرونو تر منځ ځای ته ورسېد. هلته یې له هغو غرونو شاته یوه داسې قوم وموندله چې ژبه یې ډېره بېځایه او نا اشنا وه، تر دې چې دوی به د بل چا خبره نه شو پوهېدلای او نه یې هم کولای شول چې له بل چا سره خبرې وکړي. دوی په یوه ځانګړې ژبه خبرې کولې چې له نورو قومونو سره یې اړیکه ستونزمنه وه. دا قوم له بهرنیو یرغلګرو څخه په وېره کې و او د دوی د ساتنې لپاره یې له ذوالقرنین څخه مرسته وغوښته.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته د ذوالقرنین د سفرونو او د هغه د عدل او انصاف کیسه بیانوي، چې هغه د الله تعالی په امر سره د خلکو د ستونزو د حل لپاره هڅې کولې.
2. دا آیت ښیي چې اسلام د ټولو قومونو او ژبو درناوی کوي او د خلکو تر منځ د اړیکو او مرستې اهمیت ورکوي، که دوی په هر ځای کې وي او هر ژبه ولري.
3. مونږ ته دا درس راکوي چې کله له ستونزو سره مخ شو، نو باید له نیکو او با وړتیا خلکو څخه مرسته وغواړو، لکه څنګه چې دغه قوم له ذوالقرنین څخه مرسته وغوښته.
4. دا آیت د الله تعالی د قدرت او د هغه د بندګانو د مختلفو حالتونو په اړه فکر کولو ته هڅوي، چې الله تعالی په هر ځای کې خپل بندګان په مختلفو بڼو پیدا کړي دي.