سوره کهف — آیه 93

معانی کلمات:

• السَّدَّین: دو کوه یا دو مانع طبیعی که در برابر یکدیگر قرار داشتند.
• مِن دُونِهِمَا: از آن سوی آن دو کوه، یا در برابر و پیش روی آن دو.
• لَا یَکَادُونَ یَفْقَهُونَ قَوْلًا: نزدیک بود که سخن (دیگران) را نفهمند؛ یعنی به سختی و با دشواری بسیار، زبان و گفتار دیگران را درک میکردند.

تفسیر آیه:

ذوالقرنین به سفرهای خود ادامه داد تا اینکه به گذرگاهی میان دو کوه رسید؛ دو کوه بلند که مانند دو دیوار طبیعی در برابر یکدیگر قرار داشتند و راهی میان آنها بود. در آنجا، از آن سوی این دو کوه، با قومی روبهرو شد که زبانشان بسیار بیگانه و نامفهوم بود؛ به گونهای که به سختی میتوانستند سخن دیگران را بفهمند و در فهم گفتار و کلام غیرخودشان ناتوان بودند. این قوم، در عزلت و انزوا زندگی میکردند و با اقوام دیگر ارتباط چندانی نداشتند، از این رو زبان و گفتار بیگانگان برایشان نامأنوس و دشوار بود.

فواید و پیامهای آیه:

• سفر و حرکت در زمین برای شناخت اقوام و ملتهای مختلف، یکی از راههای عبرتآموزی و آشنایی با تنوع آفرینش خداوند است.
• تفاوت زبانها و ناتوانی برخی اقوام در فهم گفتار دیگران، نشانهای از قدرت و حکمت الهی است که انسانها را با زبانها و فرهنگهای گوناگون آفریده است.
• یک رهبر و صاحب قدرت باید با صبر و بردباری با اقوام مختلف، حتی آنهایی که زبان و فرهنگشان ناآشناست، برخورد کند و به نیازهای آنان توجه نماید.
• وجود موانع طبیعی مانند کوهها، نه تنها مانع ارتباط انسانها نیست، بلکه میتواند زمینهساز تعامل و کمک به یکدیگر در رفع نیازها باشد.