ซูเราะฮฺ อัล-กะฮ์ฟ — อายะฮฺ 93

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• บัยนัซซัดดัยนิ (ระหว่างภูเขาสองลูก) หมายถึง ช่องเขาหรือช่องทางที่อยู่ระหว่างภูเขาสองลูกที่กั้นระหว่างดินแดนทั้งสอง
• มินดูนิฮิมา (จากเบื้องหน้าของภูเขาทั้งสอง) หมายถึง ด้านหน้าหรืออีกฟากหนึ่งของภูเขาทั้งสองนั้น
• ลาอะกาดูนา ยัฟกะฮูนา เ�าก์ลา (แทบไม่เข้าใจคำพูด) หมายถึง พวกเขาแทบไม่เข้าใจภาษาหรือคำพูดของผู้อื่นเลย เพราะเป็นภาษาที่แปลกแยกจากกัน

การตีความหมายของอายะฮ์:

พระองค์อัลลอฮ์ทรงเล่าถึงการเดินทางของซุลก็อรนัยน์ต่อไปว่า เขาได้เดินทางต่อไปจนกระทั่งมาถึงช่องเขาที่อยู่ระหว่างภูเขาสองลูก ซึ่งเป็นเส้นทางผ่านที่สำคัญ และเมื่อเขามาถึง ณ ที่นั้น เขาได้พบกับกลุ่มชนหนึ่งซึ่งอาศัยอยู่บริเวณเชิงเขาทั้งสองนั้น กลุ่มชนนี้มีลักษณะพิเศษคือ พวกเขาแทบไม่เข้าใจคำพูดของผู้อื่นเลย เพราะภาษาของพวกเขาแตกต่างจากภาษาอื่นโดยสิ้นเชิง ทำให้การสื่อสารกับพวกเขาเป็นเรื่องยากลำบากอย่างยิ่ง

ชนกลุ่มนี้เป็นที่รู้จักในนาม "ยะอ์ญูจและมะอ์ญูจ" ซึ่งเป็นชนที่ก่อความเสียหายและวุ่นวายในแผ่นดิน พวกเขาอาศัยอยู่ระหว่างภูเขาสองลูกนี้ และเป็นชนที่พูดภาษาที่ไม่เข้าใจกันกับชนชาติอื่น

บทเรียนและประโยชน์ที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความหลากหลายทางภาษาและเชื้อชาติเป็นสัญญาณหนึ่งของอำนาจอัลลอฮ์ — การที่มนุษย์มีภาษาที่แตกต่างกันนั้นเป็นความยิ่งใหญ่ของพระผู้สร้าง และเป็นบททดสอบให้มนุษย์ได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน
2. ความพยายามในการสื่อสารและเข้าใจผู้อื่นเป็นคุณธรรมที่สำคัญ — แม้การสื่อสารจะเป็นเรื่องยาก แต่การเปิดใจเรียนรู้และพยายามเข้าใจผู้อื่นเป็นสิ่งที่อิสลามส่งเสริม
3. ความแตกต่างทางภาษาไม่ใช่อุปสรรคในการเผยแผ่ความดี — ซุลก็อรนัยน์ไม่ได้ละเลยชนกลุ่มนี้เพียงเพราะสื่อสารไม่รู้เรื่อง แต่กลับหาทางช่วยเหลือพวกเขา ซึ่งสอนให้เราไม่ทอดทิ้งผู้ที่แตกต่างจากเรา
4. การเดินทางและการสำรวจดินแดนเพื่อช่วยเหลือผู้คนเป็นสิ่งที่อิสลามสนับสนุน — การที่ซุลก็อรนัยน์เดินทางไกลเพื่อพบปะผู้คนและแก้ไขปัญหาของพวกเขา เป็นแบบอย่างที่ดีของการใช้พลังและทรัพยากรเพื่อประโยชน์ของมนุษยชาติ
5. ความอดทนและความพยายามในการทำความเข้าใจซึ่งกันและกัน — แม้จะฟังไม่รู้เรื่อง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะช่วยเหลือกันไม่ได้ เราสามารถหาหนทางอื่นในการสื่อสารและร่วมมือกันทำความดีได้เสมอ