Surja El-Kehf — Ajet 93

Kuptimi i fjalëve:

• beyne s-seddejni: ndërmjet dy maleve (ose dy pendëve/tumave) që ndajnë atë zonë.
• min dûnihimâ: përtej tyre, d.m.th. pas atyre dy maleve.
• lâ jakâdûne yefqehûne kavlâ: mezi e kuptonin fjalën e të tjerëve; kishin gjuhë të veçantë dhe të huaj, prandaj vështirë se e kuptonin dikë tjetër.

Tefsiri i ajetit:

Zulkarnejni vazhdoi udhëtimin e tij drejt lindjes derisa arriti në një vend grykë midis dy maleve të mëdha, të cilat shërbenin si pengesë natyrore ndërmjet popujve. Atje, përtej atyre maleve, ai gjeti një popull që mezi kuptonte gjuhën e të tjerëve dhe kishin vështirësi të mëdha në të folur dhe të kuptuar. Ata ishin njerëz të thjeshtë, të izoluar nga bota e jashtme, prandaj nuk dinin gjuhë të huaj dhe mezi e kuptonin njëri-tjetrin, e lëre më të huajt. Ky ajet tregon se Zulkarnejni udhëtoi nëpër botë dhe hasi popuj të ndryshëm, duke treguar fuqinë dhe mbretërinë e tij të madhe, por edhe mençurinë e tij në trajtimin e çdo populli sipas gjendjes së tyre.

Përfitimet nga ajeti:

1. Udhëtimi nëpër botë për të parë gjendjen e njerëzve dhe për t'u ardhur në ndihmë është një vepër e lavdërueshme, sidomos kur bëhet me qëllim të mirë dhe për të vendosur drejtësi.
2. Allahu i jep pushtet dhe mundësi kujt të dojë nga robërit e Tij, dhe Zulkarnejni është shembull i sundimtarit të drejtë që e përdor fuqinë për të mirë.
3. Diversiteti i gjuhëve dhe i popujve është një nga shenjat e madhështisë së Allahut, dhe ky ajet na mëson të jemi tolerantë dhe të duruar me ata që nuk na kuptojnë, duke kërkuar mënyra për t'u komunikuar me ta.
4. Njeriu duhet të përshtatet me rrethanat dhe të jetë i urtë në trajtimin e njerëzve, duke marrë parasysh gjendjen dhe aftësitë e tyre.