Surja Merjem — Ajet 60

Kuptimet e fjalëve:

• تَابَ: U pendua nga gabimi dhe kthimi në rrugën e drejtë.
• وَآمَنَ: Besoi me sinqeritet në Allahun dhe në të Dërguarin e Tij.
• عَمِلَ صَالِحًا: Kryej vepra të mira dhe obligime fetare me devotshmëri.
• لَا يُظْلَمُونَ شَيْئًا: Nuk u pakësohet asgjë nga shpërblimi i veprave të tyre, sado i vogël qoftë.

Tefsiri i Ajetit:

Pas përmendjes së atyre që u shmangën nga rruga e drejtë dhe u ndëshkuan, Allahu i Lartësuar tregon se dera e mëshirës së Tij është e hapur për këdo që pendohet, pavarësisht nga gabimet e kaluara. Ai thotë: Përjashtim bëjnë ata që pendohen sinqerisht nga gabimet dhe mospërfillja e tyre, besojnë me zemër të pastër në Allahun dhe e vërtetojnë këtë besim me vepra të mira e të dobishme. Këta janë ata që Allahu ua pranon pendimin, i fal dhe i shpie në Xhennet së bashku me besimtarët e tjerë. Atyre nuk u pakësohet asgjë nga shpërblimi i veprave të tyre të mira, qoftë edhe sa një grimcë, sepse Allahu është i Drejtë dhe nuk i humb mundimet e askujt. Pendimi i vërtetë fshin gabimet e kaluara dhe hap rrugën drejt lumturisë së përjetshme.

Përfitimet nga Ajeti:

• Mëshira e Allahut është e pakufishme dhe dera e pendimit mbetet e hapur për çdo njeri, sado i madh të jetë gabimi, përderisa pendimi është i sinqertë.
• Pendimi i vërtetë nuk është vetëm me fjalë, por kërkon besim të fortë në Allahun dhe vepra praktike që dëshmojnë sinqeritetin e tij.
• Allahu i pranon pendimet dhe i shpërblen veprat e mira pa i pakësuar ato, gjë që tregon drejtësinë dhe bujarinë e Tij të pafundme.
• Ky ajet i jep shpresë çdo njeriu që ka bërë gabime, duke e nxitur që të kthehet te Zoti i tij pa u dëshpëruar, sepse e ardhmja e tij mund të jetë e ndritshme nëse zgjedh rrugën e pendimit dhe veprave të mira.