سوره مریم — آيت 60

1) لفظن جي معنيٰ:

• إِلَّا: سواءِ، مگر.
• تَابَ: توبہ ڪيائين، يعني گناهن کان موٽي الله ڏانهن رجوع ڪيائين.
• آمَنَ: ايمان آندائين، يعني الله ۽ سندس رسول تي يقين ڪيائين.
• عَمِلَ صَالِحًا: نيڪ عمل ڪيائين، يعني الله جي فرضن ۽ حڪمن تي عمل ڪيائين.
• يُظْلَمُونَ: ظلم ڪيو ويندو اٿن، يعني سندن حق ۾ ڪا به گهٽتائي نه ڪئي ويندي.

2) تفسير:

هن آيت ۾ الله تعاليٰ انهن ماڻهن جي باري ۾ ٻڌائي ٿو جيڪي پنهنجي ڪيل گناهن ۽ ڪوتاهين کان توبہ ڪن ٿا. جيڪو به شخص پنهنجي شرڪ ۽ گناهن کان موٽي، الله تي ۽ سندس نبي صلي الله عليه وسلم تي ايمان آڻي، ۽ نيڪ عمل ڪري — يعني نماز، روزو، زڪوات ۽ ٻيا فرض ادا ڪري — ته اهڙن ماڻهن کي الله تعاليٰ معاف فرمائي ٿو ۽ کين جنت ۾ داخل ڪري ٿو. انهن جي نيڪ عملن جو اجر ذرو برابر به گهٽ نه ڪيو ويندو، چاهي عمل ڪيترو به ننڍو هجي. اهي مؤمنن سان گڏ جنت ۾ داخل ٿيندا ۽ انهن تي ڪنهن به قسم جو ظلم نه ٿيندو.

3) فائدا ۽ سبق:

• الله تعاليٰ پنهنجي ٻانهن لاءِ توبہ جو دروازو هميشه کليل رکيو آهي، ڪير به مايوس نه ٿئي.
• توبہ صرف زبان سان چوڻ نه آهي، پر ان سان گڏ ايمان ۽ نيڪ عمل به ضروري آهي.
• جيڪو سچي دل سان توبہ ڪري ٿو، الله تعاليٰ سندس توبہ قبول فرمائي ٿو ۽ سندس اڳيان ڪيل گناهن کي معاف ڪري ٿو.
• جنت ۾ داخل ٿيڻ لاءِ توبہ، ايمان ۽ نيڪ عمل — اهي ٽئي شيون گڏ هجڻ گهرجن.
• الله تعاليٰ انصاف وارو آهي، ڪنهن جي به نيڪي جو اجر ضايع نه ٿو ڪري، چاهي اهو عمل ڪيترو به ننڍو هجي.
• هي آيت اسان کي اميد ڏئي ٿي ته ڪيترو به گناهه ڪيو هجئي، جيستائين ساهه باقي آهي، توبہ ڪري سگهجي ٿي ۽ الله جي رحمت کان مايوس نه ٿجي.