Surja Merjem — Ajet 59

Kuptimet e fjalëve:

• "خَلْفٌ" (halef): pasardhës të këqij, brez i keq që vjen pas një brezi të mirë.
• "أَضَاعُوا الصَّلَاةَ" (adâ'u es-salâte): e lanë faljen, e humbën atë, nuk e kryen atë në kohën e saj ose nuk i plotësuan kushtet dhe shtyllat e saj.
• "الشَّهَوَاتِ" (esh-shehevât): dëshirat e epshit dhe kënaqësitë e ndaluara.
• "غَيًّا" (gajj-en): një luginë në Xhehennem, e cila është shumë e thellë dhe e tmerrshme; gjithashtu kuptohet si humbje, dështim dhe shkatërrim.

Tefsiri i Ajetit:

Pas përmendjes së profetëve të nderuar dhe të zgjedhur nga Zoti, të cilët u dalluan me durim, sinqeritet dhe bindje ndaj Zotit, ky ajet na tregon se pas tyre erdhi një brez i keq dhe i humbur. Këta pasardhës nuk ndoqën rrugën e paraardhësve të tyre të mirë, por e lanë faljen – ose duke e braktisur plotësisht, ose duke e kryer atë jashtë kohës së saj, ose duke mos i plotësuar kushtet dhe shtyllat e saj. Ata iu nënshtruan dëshirave të tyre epshore dhe kënaqësive të ndaluara, si tradhtia, imoraliteti dhe mëkatet e tjera. Prandaj, Zoti i paralajmëron se ata do të përballen me "gajj" – një luginë e tmerrshme në Xhehennem, nga nxehtësia e së cilës kërkojnë mbrojtje luginat e tjera të Xhehennemit. Ky është një ndëshkim i drejtë për ata që lanë fenë dhe ndoqën epshet e tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Falja është shtylla e fesë dhe lidhja midis robërit dhe Zotit të tij; kush e lë atë, ka humbur thelbin e fesë së tij.
2. Ndjekja e dëshirave dhe epsheve të ndaluara është shkaku i shkatërrimit të njeriut në këtë botë dhe në botën tjetër.
3. Brezi i mirë lë pas trashëgimi të mirë, ndërsa brezi i keq lë pas shkatërrim dhe humbje – prandaj duhet të kujdesemi për edukimin e brezave të ardhshëm.
4. Ndëshkimi i Zotit është i sigurt për ata që largohen nga rruga e Tij, edhe nëse vonohet, sepse Ai është i Drejtë dhe nuk i harron veprat e robërve të Tij.
5. Ky ajet na mëson se lumturia e vërtetë nuk është në ndjekjen e dëshirave, por në bindjen ndaj Zotit dhe kryerjen e detyrimeve fetare me përkushtim.