Sure Bakara — Ayet 103

Kelime Anlamları:

• Âmenû: İman ettiler, Allah'a ve Peygamberi'ne inandılar.
• İttekav: Allah'tan korkup sakındılar, O'nun emirlerine uyup yasaklarından kaçındılar.
• Mesûbetün: Sevap, mükâfat, karşılık.
• Hayr: Daha hayırlı, daha iyi, daha değerli.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, Yahudilerin içinde bulunduğu hazin durumu gözler önüne seriyor ve onlara doğru yolu gösteriyor. Onlar, sihirle uğraşmayı, dünya menfaatini ve geçici çıkarları tercih etmişlerdi. Oysa Allah katında olan mükâfat, onların elde ettikleri hiçbir şeyle kıyaslanamayacak kadar üstün ve kalıcıdır.

Allah Teâlâ buyuruyor ki: Eğer onlar gerçekten iman etselerdi, Allah'a ve Peygamberi Muhammed (s.a.v.)'e yürekten inansalardı; O'na karşı gelmekten sakınıp takvâ sahibi olsalardı, işte o zaman Allah'ın katındaki sevap ve mükâfat, onların sihirle ve dünyalıkla elde ettikleri her şeyden çok daha hayırlı olurdu. Fakat onlar bunu bilmiyorlar, bilselerdi iman ve takvâ yolunu seçerlerdi.

Burada "keşke bilselerdi" ifadesi, onların gerçek bilgiden yoksun olduklarını, kalplerinin mühürlendiğini ve basiretlerinin kapandığını ifade eder. Zira gerçek bilgi, insanı doğru amele sevk eder. Onlar ise dünyevî çıkarları uğruna ahiretlerini feda ettiler.

Bu âyet, bize şu dersi verir: Dünya hayatının geçici menfaatleri, ne kadar cazip görünürse görünsün, Allah katındaki ebedî mükâfatın yanında hiçbir şeydir. İman ve takvâ, insanın en büyük sermayesidir. Kim bu iki değerli hazineye sahip olursa, dünyada da ahirette de kurtuluşa ermiştir.

Sevgili kardeşlerim! Bizler bu âyetten ders almalıyız. Allah'a iman etmek, O'nun emirlerine uymak ve yasaklarından kaçınmak, bizim için her türlü dünyalıktan daha değerlidir. Çünkü Allah'ın katında olan sevap, sonsuzdur ve asla tükenmez. Dünya malı ise geçicidir, bir gün mutlaka elimizden çıkar. O halde aklımızı başımıza toplayalım, iman ve takvâ yolunu seçelim ki her iki cihanda da kurtuluşa erelim. Allah'ın rahmeti ve mükâfatı, O'na iman edip takvâ sahibi olanlar içindir. Bu büyük müjdeyi fırsat bilip Rabbimize yönelim.