ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 103

የቃላት ፍች፡-

• لَمَثُوبَةٌ፡- ከአላህ ዘንድ የሚሰጥ ሽልማትና ዋጋ።
• اتَّقَوْا፡- አላህን ፈርተው ትእዛዙን በመፈጸምና ከክህደትና ከኃጢአት በመራቅ ራሳቸውን የጠበቁ።

የአንቀጽ ተፍሲር፡-

አላህ በዚህ አንቀጽ ስለ አይሁዶች ይናገራል፤ እነርሱ በአላህና በመልእክተኛው ሙሐመድ (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) በእውነት ባመኑና አላህን በመፍራት ከሰሪትነትና ከድግምት በተጠበቁ ኖሮ፣ ከአላህ ዘንድ የሚገኘው ሽልማትና ዋጋ ለእነርሱ ከድግምትና ከኃጢአት ከሚያገኙት ጥቅም በእጅጉ የበለጠና የላቀ ነበር። ነገር ግን ይህንን እውነት በአግባቡ ባወቁ ኖሮ፣ እምነትንና አላህን መፍራትን በመረጡ ነበር። ዕውቀታቸው እውነተኛ ቢሆን ኖሮ፣ የአላህ ሽልማት ከራሳቸው ጠባይና ከሰበሰቡት ገንዘብ የተሻለ መሆኑን ባወቁ ነበር። ስለዚህ ዕውቀታቸው ጠለቅ ያለ አለመሆኑና ፍላጎታቸውን አለመከተላቸው ከእምነት እንዳገዳቸው ያሳያል።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ጥቅሞች፡-

1. እምነትና አላህን መፍራት የዓለምንና የመጨረሻይቱን ዓለም ሁሉንም ጥቅም የሚያካትቱ በጎ ባሕርያት መሆናቸውን እንረዳለን።
2. የአላህ ሽልማት ከማንኛውም ዓለማዊ ጥቅምና ከማንኛውም ኃጢአታዊ ገቢ በላቀና በበለጠ መሆኑን እንማራለን።
3. እውነተኛ ዕውቀት ሰውን ወደ እምነትና ወደ መልካም ሥራ ይመራዋል፤ ዕውቀት በሥራ የማይገለጽ ከሆነ ጠቅም የለውም።
4. አንድ ሰው ከአላህ ጋር ያለው ግንኙነትና የመጨረሻይቱ ዓለም ሽልማት፣ በዚህ ዓለም ከሚያገኛቸው ጊዜያዊ ጥቅሞች ሁሉ የላቀ መሆኑን እንገነዘባለን።
5. አንቀጹ ወደ እምነትና ወደ አላህ መፍራት የሚጠራ ሲሆን፣ የሰው ልጅ ከኃጢአትና ከክህደት በመራቅ የአላህን ዋጋ እንዲፈልግ ያበረታታል።