Сураи Аль-Бакара Оят 104 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, магӯед «роъино», бигӯед «унзурно». Ва…

Аль-Бакара · 104/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقُولُوا رَاعِنَا وَقُولُوا انظُرْنَا وَاسْمَعُوا ۗ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ ۝١٠٤

🔤 Transliteration

Yaaa ayyuhal lazeena aamanoo laa taqooloo raa`inaa wa qoolun zurnaa wasma`oo; wa lilkaafireena `azaabun aleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй касоне, ки имон овардаед, магӯед «роъино», бигӯед «унзурно». Ва гӯш фаро доред, ки барои кофирон азобест дардовар!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

«رَاعِنَا» (роъино): аз решаи «муроот» гирифта шуда, маънои «ба мо гӯш деҳ» ё «суханони моро бишнав»-ро дорад. Аммо дар забони яҳудиён ин калима маънои бади «аблаҳ», «аҳмақ» ва «беақл»-ро дошт.
«انظُرْنَا» (унзурно): маънои «ба мо нигоҳ кун», «моро интизор шав» ё «ба ҳоли мо назар кун»-ро дорад.
«وَاسْمَعُوا» (васмаъу): «гӯш кунед» ва «итоат кунед»-ро ифода мекунад.
«عَذَابٌ أَلِيمٌ» (азобун алим): азоби дардовар ва ранҷовар.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол ба бандагони мӯъмини худ муроҷиат карда, мефармояд: Эй касоне ки ба Худо ва Расули Ӯ имон овардаед, ба Паёмбар (с) калимаи «роъино»-ро нагӯед. Ин калима дар асли худ маънои «ба мо гӯш деҳ»-ро дорад, аммо яҳудиён онро таҳриф карда, бо мақсади бад ба Паёмбар (с) мегуфтанд ва аз он маънои «аҳмақ» ва «беақл»-ро қасд мекарданд. Онҳо мехостанд бо ин роҳ ба Расули Худо (с) таҳқир ва ҳақорат кунанд. Барои ҳамин Худованд мӯъминонро аз гуфтани ин калима манъ кард, то ки роҳи бадгумонӣ ва таҳқир ба рӯи Паёмбар (с) баста шавад.

Ба ҷои ин калима Худованд фармуд, ки бигӯед: «унзурно» — яъне «ба мо нигоҳ кун» ё «моро интизор шав, то суханони туро бифаҳмем». Ин калима ҳамон маънои дурустро мерасонад, вале дар он ҳеҷ гуна маънои бад ва таҳқиромез нест. Сипас Худованд фармуд: «васмаъу» — яъне суханони Худоро гӯш кунед, бифаҳмед ва итоат намоед.

Дар охир Худованд огоҳӣ медиҳад, ки барои кофирон — онҳое ки ба Паёмбар (с) таҳқир мекарданд ва ҳақро инкор менамуданд — азоби дардовар ва ранҷовар омода аст.

Фоидаҳои оят:

Ин оят ба мӯъминон таълим медиҳад, ки дар суханрониҳои худ калимаҳои некӯ ва покизаро интихоб кунанд ва аз калимаҳое, ки метавонанд бадфаҳмӣ ё таҳқирро ба вуҷуд оранд, парҳез кунанд.
Ислом дини адаб, эҳтиром ва покизагии забон аст. Мӯъмин бояд ҳамеша бо суханони некӯ бо Паёмбар (с) ва дигарон муносибат кунад.
Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд бандагони худро дӯст медорад ва онҳоро аз роҳҳои бад ва хатарнок нигоҳ медорад.
Мӯъмин бояд на танҳо суханони некӯ гӯяд, балки онҳоро гӯш кунад, бифаҳмад ва амал намояд.
Ин оят ҳушдор медиҳад, ки кофирон ва таҳқиркунандагон ба азоби дардовар гирифтор хоҳанд шуд, вале мӯъминон бояд роҳи некӯ, адаб ва итоатро пеш гиранд.
Ин оят моро ба муҳаббат ба Ислом ва Қуръон даъват мекунад, зеро Худованд бо чунин оятҳо моро ба роҳи рост ҳидоят мекунад ва аз бадӣ нигоҳ медорад.

📜 Оят 102-106 — Сураи Аль-Бакара

102وَاتَّبَعُوا مَا تَتْلُو الشَّيَاطِينُ عَلَىٰ مُلْكِ سُلَيْمَانَ ۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَٰكِنَّ الشَّيَاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ ۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَا إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ ۚ وَمَا هُم بِضَارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ ۚ وَلَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۚ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا بِهِ أَنفُسَهُمْ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ

Ва ба афсуне, ки девҳо ба рӯзгори подшоҳии Сулаймон мехонданд, пайравӣ карданд ва Сулаймон кофир набуд, вале девҳо, ки мардумро ҷодугарӣ меомӯхтанд, кофир буданд. Ва низ он афсун, ки бар он ду фаришта ---- Ҳорут ва Морут дар Бобул нозил шуд, дар ҳоле, ки, он ду ба ҳар кас, ки ҷодугарӣ меомӯхтанд, мегуфтанд: «Кори мо фитна аст, мабод кофир шавӣ». Ва мардум аз он ду ҷодуҳе меомӯхтанд, ки метавонистанд миёни зану шӯй ҷудоӣ афкананд ва онон ҷуз ба фармони Худо ба касе зиёне намерасониданд ва он чӣ мардум меомӯхтанд, ба онҳо зиён мерасонид, на суд. Ва худ медонистанд, ки харидорони он ҷодуро дар охират баҳрае нест. Худро ба бад чизе фурӯхтанд, агар медонистанд!

103وَلَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِّنْ عِندِ اللَّهِ خَيْرٌ ۖ لَّوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ

Агар имон оварда ва парҳезгор шуда будаанд, подоше, ки аз ҷониби Худо ба онҳо дода мешуд, аз ҳар чизи дигаре некӯтар мебуд, агар медонистанд!

104يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقُولُوا رَاعِنَا وَقُولُوا انظُرْنَا وَاسْمَعُوا ۗ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ

105مَّا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍ مِّن رَّبِّكُمْ ۗ وَاللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

Аз миёни аҳли китоб онон, ки кофир шуданд ва низ мушрикон дӯст намедоранд, ки аз ҷониби Парвардигор ба шумо хайре бирасад. Ва ҳол он ки Худо ҳар касро, ки бихоҳад, ба бахшоиши хеш махсус медорад. Худо соҳиби фазле бузург аст!

106۞ مَا نَنسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا ۗ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Ҳеҷ ояеро бекор ё тарк намекунем, магар он ки беҳтар аз он ё ҳамонанди онро меоварем. Оё намедонӣ, ки Худо бар коре тавоност?

← Оят 103 📖 Аль-Бакара Оят 105 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

104Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 104

Сураи Аль-Бакара Оят 104 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, магӯед «роъино», бигӯед «унзурно». Ва…

Сураи Оят 104/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 102–106. Ба Тоҷикӣ: Русский.