Σούρα Αλ-Μπακάρα — Στίχος 166

Στ’ αλήθεια, στη δημιουργία των ουρανών και της γης, στη διαδοχική εναλλαγή της νύχτας με την ημέρα, στα πλοία που πλέουν στις θάλασσες μεταφέροντας αυτά που ωφελούν τους ανθρώπους, στο νερό (της βροχής) που ο Αλλάχ στέλνει κάτω από τον ουρανό κάνοντας με αυτό τη γη να ξαναζωντανεύει μετά τον θάνατό της, σε ό,τι σκόρπισε (ο Αλλάχ) σε αυτή (τη γη) από κάθε είδους κινούμενο πλάσμα, στις αλλαγές των κατευθύνσεων των ανέμων και στα υποταγμένα σύννεφα ανάμεσα στον ουρανό και τη γη, υπάρχουν σημεία (και ξεκάθαρες αποδείξεις) για τους ανθρώπους που το αντιλαμβάνονται.

Και, ανάμεσα στους ανθρώπους είναι εκείνοι που παίρνουν άλλους (θεούς, είδωλα, άγιους κλπ.) εκτός του Αλλάχ ως ισάξιους και παρόμοιους με τον Αλλάχ. Τους αγαπούν όπως αγαπούν τον Αλλάχ (δηλ. τους εξισώνουν με τον Αλλάχ στη λατρεία, την υπακοή και την αγάπη, δίνοντας τους τέτοια αγάπη που δεν ταιριάζει παρά μόνο στον Αλλάχ). Και στ’ αλήθεια, αυτοί που πιστεύουν αγαπούν τον Αλλάχ περισσότερο (από όσο αγαπούν οι πολυθεϊστές τον Αλλάχ και τα είδωλά τους). Και αν μόνο, αυτοί που αδίκησαν (τον εαυτό τους μέσω του πολυθεϊσμού) μπορούσαν να δουν, (αυτό που θα ξέρουν) όταν θα δουν το μαρτύριο, ότι όλη η δύναμη ανήκει στον Αλλάχ και ότι ο Αλλάχ είναι Αυστηρός στην τιμωρία, (τότε δεν θα λάτρευαν ποτέ άλλους εκτός του Αλλάχ).

Και αυτοί που ακολούθησαν θα πουν: «Μακάρι να είχαμε ακόμα μια ευκαιρία επιστροφής (στην εγκόσμια ζωή) ώστε να τους απαρνηθούμε όπως μας απαρνούνται τώρα αυτοί.» Έτσι, ο Αλλάχ θα τους δείξει τις πράξεις τους ως τύψεις πάνω τους. Και ποτέ δεν θα βγουν από το Πυρ.

Ω, άνθρωποι, φάτε από ό,τι υπάρχει στη γη (που είναι) επιτρεπτό και καλό (δεν είναι ακάθαρτο), και μην ακολουθείτε τα βήματα του Σατανά. Στ’ αλήθεια, αυτός είναι για σας ένας προφανής εχθρός.