Sure Bakara — Ayet 166

Kelime Anlamları:

• Teberre'e: Uzaklaştı, berî oldu, kurtulmaya çalıştı.
• İttübi'a: Kendilerine uyulanlar, liderler, önderler.
• İttebeû: Uyanlar, takipçiler.
• Esbab: Sebepler, bağlar, vesileler; akrabalık, dostluk, din ve dünya bağları.

Tefsir:

Bu ayet, kıyamet gününde azabı gözleriyle gördükleri anda, dünyada kendilerine uyulan azgın liderlerin ve önderlerin, kendilerine uyan zavallılardan hızla uzaklaştıklarını, onları yalnız bıraktıklarını ve onlardan tamamen berî olduklarını haber vermektedir. O gün, dünyada aralarında kurulan bütün bağlar —akrabalık, dostluk, ortak inanç, menfaat ilişkileri— tamamen kopacak, birbirlerine düşman kesileceklerdir. Dünyada birbirlerini destekleyen bu iki grup, ahirette birbirlerini suçlayacak ve birbirlerinden kaçacaklardır. Çünkü o gün hiçbir kurtuluş vesilesi kalmamış, bütün sebepler yok olmuştur.

Bu sahne, insanlık için ibret verici bir uyarıdır. Dünyada körü körüne takip edilen liderlerin, o büyük günde takipçilerine hiçbir fayda sağlayamayacağını, hatta onlardan uzaklaşacaklarını göstermektedir. O halde akıl sahibi bir insan, kendisini bu acı sondan kurtaracak olan yalnızca Allah'ın rızasını kazanmaya çalışmalı, O'nun kitabına ve Resulü'nün sünnetine sarılmalıdır. Çünkü kıyamet gününde fayda verecek olan tek bağ, Allah ile olan bağdır. Bu dünyada Allah'a iman edip salih amel işleyenler, o gün korku ve pişmanlık yaşamayacaklar; aksine kurtuluşa erenlerden olacaklardır. Rabbimiz bizleri, kendisine sımsıkı sarılan ve ahirette hüsrana uğramayan kullarından eylesin.